Wednesday, March 10, 2010

အာယသၼာ အာနႏၵေထေရာ ၀ိယ ကာရုညစိတၱံ


ံ
ယခုလတ္တေလာ ကမၻာသတင္းမ်ားတြင္ ေရးသားေနသည္မွာ ေဟတီႏုိင္ငံႏွင့္ခ်ီလီႏုိင္ငံတုိ့၏ ငလ်င္ေဘးဒဏ္အေၾကာင္းမ်ား ျဖစ္သည္။ လူေျမာက္မ်ားးစြာ ေသေစခဲ့ေသာ ဤငလ်င္ၾကီးသည္ ကမၻာ့လူသားတုိ့အား တုန္လႈပ္ေစခဲ့ပါသည္။

ႏုိင္ငံတကာမွ အကူအညီမ်ား အပူတျပင္း လုိအပ္လ်က္ရွိသလုိ ႏုိင္ငံမ်ားစြာကလည္း ကူညီေနၾကသည္မွာ ၀မ္းသာအားရစရာေကာင္းပါသည္။ လူျဖဴ လူမည္း အယုတ္အျမတ္စသည့္မခြဲျခားဘဲ လူသားခ်င္းစာနာေသာ စိတ္ထားျဖင့္ ကူညီရိုင္းပင္းၾကျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ ႏုိင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္မ်ား စသည့္ ထင္ရွာေက်ာ္ၾကားေသာပုဂၢဳိလ္မ်ားက ဦးေဆာင္၍ အကူအညီေပးရန္ ေဆာ္ၾသေနၾကသည္မွာ ေက်နပ္ ႏွစ္သက္စရာေကာင္းလွပါသည္။

တုန္လႈပ္စရာေကာင္းေသာ ဤျဖစ္စဥ္မ်ဳိးကဲ့သုိ့ေသာ နာဂစ္မုန္တုိင္းၾကီးသည္ ျမန္မာျပည္၌ ျဖစ္ခဲ့ဘူးရာ စာေရးသူတုိ့အဖို့ ပုိ၍ နားလည္ခံစားႏုိင္ပါသည္။ ဤ့ျဖစ္စဥ္ၾကီးသည္ ေ၀သာလီႏွင့္စပ္ ဆက္၍ ေရးသားေနေသာ စာေရးသူအား အေတြးမ်ားစြာကုိ ၀င္ေရာက္ေစပါသည္။ ဗုဒၶဘာသာက်မ္းဂန္မ်ား၌ ဤကဲ့သုိ့ေသာ ေဘးၾကီးမ်ား ျဖစ္ေပၚလာပါက လ်စ္လ်ဴရႈ့ခဲ့ပါသေလာဟူေသာ အေတြးမ်ားပင္ ျဖစ္ပါသည္။

ဤအေၾကာင္းအရာႏွင့္စပ္ဆက္ျပီး သီဟုိလ္တြင္ ေနစဥ္အခါ ကႏၵီျမဳိ့မွ ဗုဒၶဘာသာႏွင့္ပတ္သက္၍ အေမးအေျဖေရးသားေနသူ သီဟုိလ္ရဟန္းေတာ္တစ္ပါက ျမန္မာရဟန္းေတာ္ သူငယ္ခ်င္းတစ္ပါးအား ေမးျမန္းခဲ့ေသာ ေမးခြန္းတစ္ခုကို သတိရမိပါသည္။ ထုိသူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူကလည္း တဖန္ျပန္လည္၍ စာေရးသူအား ေမးျမန္းရာ ထုိေမးခြန္းကား - ပရဟိတ-လုပ္ရန္ ျမတ္ဗုဒၶသည္ တုိက္ရုိက္မိန့္ၾကားထားေသာ အခ်က္အလက္မ်ား ရွိ-မရွိ ဆုိသည္ပင္ျဖစ္ပါသည္။

စာေရးသူ စဥ္းစားမိသည္မွာ ပရဟိတ-ဆုိသည့္ စကားလုံးကုိ ဖြင့္ဆုိရမည့္အဓိပၸါယ္သည္ ေမးျမန္းသူ၏ အာေဘာ္တြင္ အဓိကအေျခခံလိမ့္မည္ဟု ထင္ပါသည္။ ပရဟိတဟူသည္ တုိက္ရို္က္ဘာသာျပန္ပါက သူတစ္ပါး၏အက်ဳိးစီးပြါးကို ေဆာင္ရြက္ျခင္းပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ျမတ္ဘုရားရွင္ ပြင့္လာျခင္း၏အေၾကာင္းသည္ပင္ ေလာကဟိတာယ၊ ဗဟုဇနဟိတာယ၊ ဗဟုဇနသုခါယ-အတြက္ျဖစ္သည့္အတြက္ ပရဟိတ-လုပ္ မလုပ္ဆုိ သည့္အဓိပၸါယ္ကုိ ေျဖၾကာဖုိ့ရန္သည္ ဤစကားလုံးမ်ားႏွင့္ပင္ လုံေလာက္ပါသည္။ ညဥ့္သုံးယံတုိ့တြင္ ပစၦိမယံကုိ သုံးစုခြဲျခားျပီး ေနာက္ဆုံးအစုျဖစ္ေသာ အခ်ိန္တြင္သာ က်ိန္းစက္ေတာ္မူေသာျမတ္ဘုရားသည္ ေလာကအက်ဳိးအတြက္ ျပဳလုပ္ေနသည္သာ ျဖစ္၍ ပရဟိတပင္ မဟုတ္ပါလား။ ယေန့တုိင္ေအာင္ ဤတရားေတာ္မ်ားကို သိျမင္ခြင့္ ရရွိေနျခင္းမွာလည္း ဗုဒၶ၏ ေလာကအေပၚ ျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ ပရဟိတမ်ားေၾကာင့္သာျဖစ္ပါသည္။

ျမတ္ဘုရားရွင္၏ ပရဟိတဟူသည္ လူသားမ်ားအတြက္ သက္သက္သာ ရည္ရြယ္သည္မဟုတ္ဘဲ ေလာကၾကီးတစ္ခုလုံးအတြက္ ပါ၀င္ပါသည္။ သုိ့ျဖစ္၍ ျမတ္ဘုရားရွင္၏ ဓမၼျဖင့္ ေလာကအေပၚ ပရဟိတျပဳခဲ့ျခင္းမ်ားသည္ ေရတြက္၍ ရႏုိင္အံမထင္ပါ။ ဗုဒၶ၏ပရဟိတသည္ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာမွာ အေျခခံျပီး သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာမ်ား မိမိသႏၱာန္မွာ ျပည့္စုံေနရန္ လုိအပ္ပါသည္။ ထုိျပည့္စုံမႈကုိ အေၾကာင္းခံ၍ လူသားတစ္ေယာက္သည္ ၾကည္ညဳိေသာသဒၶါတရားျဖင့္ လက္အုပ္တစ္ခ်က္ ခ်ီျခင္းအားျဖင့္ပင္ ဘ၀မ်ားစြာသံသရာတြင္ အက်ဳိးမ်ားစြာကို ျဖစ္ေစႏုိင္ပါသည္။ ယုတ္စြအဆုံး ဘုရားရွင္၏ဂုဏ္ေတာ္မ်ားအား စိတ္ထဲမွာပင္ ၾကည္ညဳိပြါးမ်ားေနလ်င္ပင္ သက္ရွိထင္ျခားဘုရားကုိ ၾကည္ညဳိရသကဲ့သုိ အက်ဳိးထူးမွာ အတူတူပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ထုိ့ထက္ တဆင့္နိမ့္ၾကည့္ပါက ပေစၥကဗုဒၶမ်ားသည္လည္း သီးသန့္တစ္ပါးတည္းပြင့္သည္ဆုိဦး ထိုပေစၥကဗုဒၶကုိ အေၾကာင္းျပဳ၍ အနီးအနား ၀န္းက်င္တြင္ အက်ဳိးသက္ေရာက္မႈမ်ား ရွိေနပါသည္။ ထုိ့ထက္ တဆင့္ခ်င္း နိမ့္သြားပါက ရဟႏၱာ၊ အနာဂါမ္၊ သကဒါဂါမ္၊ ေသာတာပန္- အရိယာသံဃာေတာ္မ်ား၊ သမုတိသံဃာမ်ားအား ယုံၾကည္ျမတ္ႏုိးေလးစားပါက အက်ဳိးတရားမ်ားမွာ သူ့အဆင့္ႏွင့္သူ ရွိပါသည္။

သို့ျဖစ္ သီလ သမာဓိ ပညာကို မိမိသႏၱာန္မွာ တည္ေစျခင္းျဖင့္ လူေရာ နတ္ျဗဟၼာမွအစ တိရိစၦာန္မ်ားပါမက်န္ အက်ဳိးသက္ေရာက္ေစႏုိင္ပါသည္။ သို့ေသာ္ ဤသုိ့ သီလ သမာဓိ ပညာျဖင့္ ရင္းႏွီးရေသာအလုပ္သည္ ခက္ခဲေသာအလုပ္ျဖစ္သျဖင့္ လူသားတုိင္း က်င့္သုံးဖုိ့ရန္ မလြယ္ကူပါ။ ဤသုိ့ေသာ မိမိ၏သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာျဖင့္ သူတစ္ပါးတုိ့အား အက်ဳိးသက္ေရာက္ေစေသာ ပရဟိတမ်ဳိးကုိကား ယေန့သတ္မွတ္ေနေသာပရဟိတဟူေသာအျမင္ျဖင့္ အဓိပၸါယ္အားျဖင့္ ကြာျခားေနသျဖင့္ ပရဟိတဟူ၍ ျမင္ဘုိ့ရန္ခဲ့ယဥ္းပါလိမ့္မည္။

ျမင္သာထင္သာမရွိေသာ ဤပရဟိတကုိ ပရဟိတဟူ၍ကား လက္ခံႏုိင္မွလက္ခံၾကေပလိမ့္မည္။ လူသာမန္တုိ့လက္လွမ္းမမီႏုိင္ေသာ ဤအေၾကာင္းတရားမ်ားသည္ ယေန့သိပၸံပညာက ပယ္ခ်ေကာင္းပယ္ခ်ႏုိင္ပါသည္။ ဤ၌ ေမးျမန္းသူ လုိခ်င္ေသာအခ်က္ကလည္း အျခားအျခားေသာ ဘာသာမ်ားကဲ့သုိ့ ေဆးရုံေဆးခန္းတည္ ေဆာက္ျခင္းမ်ား၊ ေငြေၾကးေထာက္ပ့ံမႈမ်ား စသည္ လူမႈေရးႏွင့္စပ္ဆက္ေသာ သူတစ္ပါးတုိ့၏အက်ဳိးေဆာင္ ျခင္းမ်ားကဲ့သုိ့ေသာ ပရဟိတကို ရည္ညႊန္း ဆုိလုိျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကုိယ္တုိင္ ဂိလာနရဟန္းတစ္ပါးအား ျပဳစုခဲ့ျခင္း၊ ေကာလိယႏွင့္ ကပိလမ်ားျဖစ္ပြါးလာမည့္ စစ္ကုိ ျငိမ္းခ်မ္းေအာင္ျပဳလုပ္ခဲ့ျခင္းမ်ားကဲ့သို့ေသာ ထင္သာျမင္သာရွိသည္မ်ားကိုသာ ပရဟိတဟု ဆုိပါက ျမတ္ဗုဒၶပြင့္ထြန္းေပၚေပါက္လာျခင္း၏ရည္ရြယ္ခ်က္သည္လည္း အျခားအဓိပၸါယ္ကုိ သက္ေရာက္သြားေပ လိမ့္မည္။

သို့ေသာ္ ဘုရားေလာင္းဘ၀တြင္ကား ဤကဲ့သုိ့ေသာ ပရဟိတလုပ္ငန္းမ်ားကုိ မ်ားျပားစြာပင္ လုပ္ခဲ့ဘူးျပီးျဖစ္ေၾကာင္း ဇာတ္ေတာ္မ်ားစြာတြင္ ထင္ရွားစြာေတြ့ျမင္ႏုိင္ပါသည္။ ထုိကဲ့သို့ေသာ ပါရမီမ်ား အရင္းခံျခင္းေၾကာင့္လည္း ဗုဒၶဘုရားရွင္အျဖစ္ ေရာက္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္မဟုတ္ပါလား။

ပရဟိတ-မ်ားကုိ ေဆာင္ရြက္ရာတြင္ ဤ၌ ရဟန္းသံဃာမ်ား၏ေဘာင္ႏွင့္ လူသာမန္မ်ား၏ေဘာင္ကို ခြဲျခားဖုိ့ လုိအပ္မည္ထင္ပါသည္။ အေၾကာင္းမွာ ရဟန္းေတာ္မ်ားသည္ ပရဟိတျပဳလုပ္ရန္ ေဘာင္အကြပ္မ်ား ရွိေနပါသည္။ ေဘာင္ဟူသည္ ၀ိနည္းေတာ္ကုိ လုိက္နာရမည့္အပုိင္းကုိ ဆုိလုိပါသည္။ သုိ့ေသာ္ ထုိေဘာင္ထဲမွ လုပ္ပုိင္ခြင့္မ်ားစြာရွိရာ မလုပ္အပ္သည္မ်ားကုိ သိရွိရန္လုိအပ္သကဲ့သုိ လုပ္ပုိင္ခြင့္မ်ားကုိလည္း နားလည္ရန္လုိ အပ္ပါသည္။ သုိ့မွသာ ေဆာင္ႏုိင္ေရွာင္ႏုိင္မည္ ျဖစ္ပါသည္။

ေဘာင္အကြပ္မ်ားရွိေနေသာ ရဟန္းေတာ္မ်ားကုိကား လူသာမန္တို့ျပဳလုပ္ေနေသာ ပရဟိတ-ဆုိသည့္ စကားလုံးႏွင့္ ခ်ိန္ထုိးႏႈိင္းယွဥ္ရန္ မျဖစ္ႏုိင္ပါ။ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္ခ်င္းအတူတူ အျခားေသာ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္မ်ားျပဳလုပ္ေသာ ပုံစံတူ ပရဟိတ-မ်ားကို ျပဳလုပ္ၾကမည္ဆုိပါက ဘုရားရွင္သည္လည္း အျခားဘုရားရွင္ေတြနွင့္အတူတူဟု ဆုိေသာ အဓိပၸါယ္ သက္ေရာက္ပါသည္။

အတၱကိုေတာ္လွန္၍ အနတၱ၀ါဒျဖင့္ ေၾကြးေၾကာ္လာခဲ့ေသာ၀ါဒသည္ အျခားေသာ အတၱ၀ါဒတုိ့ႏွင့္ မႏႈိင္းယွဥ္မိရန္ လုိအပ္ပါသည္။ ဗုဒၶဘာသာ၌ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္ခ်င္း အတူတူပင္ျဖစ္ေစဦး ေထရ၀ါဒ၊ မဟာယာန၊ တႏၱယာန တုိ့၏ျပဳမူပုံတို့ကုိလည္း တစ္ေပါင္းတည္းျပဳရန္ မျဖစ္ ႏုိင္ပါ။ ေထရ၀ါဒႏွင့္မဟာယာနတုိ့၏ ထူးျခားခ်က္မွာလည္း သူတစ္ပါးတုိ့အက်ဳိးကုိ ေဆာင္ရြက္ရာတြင္ ပုံစံျခင္းမတူေသာေၾကာင့္ျဖစ္ပါသည္။ တဖန္ ေထရ၀ါဒခ်င္းအတူတူ ပရဟိတျပဳမူပုံခ်င္းလည္း တူၾကသည္မဟုတ္ပါ။ အခ်ဳိ့က ဓမၼျဖင့္ ကိုယ္ကုိယ္တုိင္က်င့္ကာ လူသားတုိ့၏အက်ဳိးစီးပြါးကို လယ္ယာေျမေကာင္းသဖြယ္ျဖစ္ေအာင္ က်င့္ေနသူမ်ား၊ အခ်ဳိ့က မိမိကိုယ္တုိင္သိရွိေသာတရားမ်ားကုိ သူတပါးတုိ့အား သိရွိေစျခင္းျဖင့္ ပရဟိတျပဳေနသူမ်ား၊ အခ်ဳိ့က ၀ိနည္းေဘာင္အတြင္းမွ လုပ္ပုိင္ခြင့္ရေသာနည္းျဖင့္ ေဆးရုံးေဆးခန္းမ်ားေဆာက္လုပ္၍ျဖစ္ေစ၊ ေရတြင္ ေရကန္မ်ားတည္ေဆာက္၍ျဖစ္ေစ၊လမ္းမ်ားေဖာက္လုပ္၍ျဖစ္ေစ ပရဟိတမ်ား ျပဳလုပ္ေနသည္မ်ားမွာ မ်ားျပာ စြာ ရွိပါသည္။

သာမန္လူသားတုိ့အတြက္ကား ပရဟိတလုပ္ျခင္းအတြက္ ေထရ၀ါဒျဖစ္ေစ၊ မဟာယာနျဖစ္ေစ၊ တႏၱရယာနျဖစ္ေစ ထူးျခားျခင္းမရွိပါ။ ေကာင္းတာကိုလုပ္၊ မေကာင္းတာကိုပယ္၊ စိတ္ကိုျဖဴစင္ေအာင္ထားဆုိေသာ ဘုရားရွင္အဆူဆူတုိ့၏စကားေတာ္သည္ ပရဟိတလုပ္ဖုိ့ပင္ ညြန္ဆုိေနျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ပရဟိတကုိ ေဆာင္ရြက္ခဲ့သူမ်ားတြင္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ျဖစ္ေသာ လူသာမန္မ်ားဘက္မွ ရည္ညႊန္းျပပါက အေသာကမင္းၾကီး ေဆာင္ရြက္ခဲ့ေသာ လုပ္ငန္းမ်ားကုိ ညြန္ျပပါက ျပည့္စုံမည္ဟု ထင္ပါသည္။

သို့ျဖစ္ ဘုရားရွင္သက္ေတာ္ထင္ရွားရွိစဥ္တြင္ ပရဟိတမ်ားစြာ ျပဳလုပ္ခဲ့ရာ ထိုပရဟိတမ်ားထဲမွ အရွင္အာနႏၵာကုိယ္တုိင္ ျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ ပရဟိတသည္ ယေန့တုိင္ သမုိင္းေမာ္ကြန္းတင္ ရစ္ဆဲျဖစ္ပါသည္။ ထုိအရာကား ေ၀သာလီတြင္ ျဖစ္ေပၚခဲ့ေသာ ငတ္မြတ္ေခါင္းပါးေဘး၊ ဘီလူးေဘး၊ ေရာဂါေဘးဟူေသာ ေဘးၾကီးမ်ားကုိ ကာကြယ္ေပးျခင္းျဖင့္ လူသားမ်ားစြာ၏ အသက္ကုိ ကာကြယ္လုိက္ႏုိင္ျခင္းပင္ ျဖစ္ပါသည္။

မွန္ပါသည္။ ေ၀သာလီ၌ ထုိေဘးၾကီးသုံးခု ျဖစ္ပြါးေနခ်ိန္တြင္ ျမတ္ဘုရားရွင္သည္ အရွင္အာနႏၵာအား ရတနသုတ္ကို သင္ေပး၍ ထုိရတနသုတ္ကုိ သုံးရက္တုိင္တုိင္ ရြတ္ေစျခင္းျဖင့္ ေဘးဒုကၡမ်ားကုိ ျငိမ္းေအာင္ စြမ္းေဆာင္ႏုိင္ခဲ့ပါသည္။ သို့ျဖစ္၍ သတၱေလာကရွိ သတၱ၀ါအမ်ား ခ်မ္းသာေစဖုိ့၊ ေဘးကင္းေစဖုိ့၊ အာယသၼာ အာနႏၵေထေရာ ၀ိယ ကာရုညစိတၱံကုိ အေကာင္းအထည္ေဖာ္ျခင္းျဖင့္

Thursday, March 4, 2010

နဥယ်ာန(Nā Uyana Āranya (monastery) သုိ့ ေရာက္ရွိျခင္း







မထင္မွတ္ေသာ ဒီခရီးကုိ အမွန္တကယ္ေတာ့ ေမ်ာ္လင့္ေနတာ ၾကာျပီ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အေၾကာင္းတရားေတြက မတုိက္ဆုိင္ခဲ့တဲ့အတြက္ မေရာက္ျဖစ္ခဲ့တာပါ။ သီဟုိဠ္ေနစဥ္တုန္းက ေတြ့ၾကဳံခဲ့တဲ့ အေတြ့အၾကဳံဆုိေပမဲ့ ယေန့တုိင္မေမ့ႏုိင္ေသးပါ။ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ေခၚသြားတဲ့့အတြက္ ဒီခရီးကုိ ေရာက္ရျခင္းပါ။

သြားေရာက္ၾကတာက သုံးပါးဆုိေပမယ့္ တစ္ပါးႏွင့္တစ္ပါး ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြက မတူပါ။ တစ္ပါးကေတာ့ ဆရာသမားျဖစ္တဲ့အတြက္ မေတြ့မျဖစ္ ေတြ့ရမည့္သူပါ။ အျခားတစ္ပါးကေတာ့ ခရီးသြားတာ ၀ါသနာပါသလုိ ၾကဳံဆုံခြင့္ ရွိတုန္း လုိက္လာျခင္းပါ။ တစ္ပါးကေတာ့ ေမ်ာ္လင့္ခ်က္ကုိ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ မေရာက္ဘူးေသးတဲ့ ဒီခရီးကုိ စိတ္၀င္စားတဲ့အတုိင္း အံၾသစရာမ်ားကလည္း ထင္မွတ္မထားေလာက္ေအာင္ မ်ားျပားေနပါတယ္။ ကုိလံဘုိလ္ျမဳ့ိၾကီးမွာ ေနတဲ့အခါက ေတာေတာင္ထဲမွာ ဒီလုိအေနအထားေတြ ရွိလိမ့္မယ္လုိ့ လုံး၀ မထင္ထားခဲ့ပါ။ ခု ငါးနာရီေလာက္ၾကာတဲ့ ကားကုိစီးျပီး မာလာသီရိပုရ(Melsiripura town)ျမဳိ့ကုိ ေရာက္တယ္ဆိုယင္ပဲ အနည္းငယ္ ကြာျခားလာျပီဆိုတာ သိလာရ တယ္။

အဲဒီျမိဳ့က တဆင့္ ေနာက္ထပ္ဆက္ျပီး တစ္နာရီနီးပါးၾကာတဲ့အခါမွာေတာ့ တကယ့္စိမ့္စမ္းေရေတြနဲ့ ေအးခ်မ္းတဲ့ေနရာေလး ပန္သီယဂါမ(Pansiyagama) ရြာကုိ ေရာက္ပါတယ္။ ေနာက္ထပ္အနည္းငယ္ ေတာေတာင္ထဲ ၀င္သြားတယ္ဆုိယင္ပဲ ေအးျမျခင္းနဲ့ ေတာငွက္တိရစၦာန္သံေတြက ၾကဳိဆုိေနတယ္။ သာယာလွတဲ့ ဒီေနရာေလးက နဥယ်ာန(Nā Uyana Āranya (monastery))ဆုိတဲ့ ေတာရေက်ာင္းပါ။

စာေရးသူ လာခဲ့ရတဲ့ရည္ရြယ္ခ်က္က ျမန္မာျပည္က နာမည္ေက်ာ္ဆရာေတာ္ၾကီးကုိ ဖူးျမင္ဖုိ့အတြက္ပါ။ ဒီေတာေတာင္ထဲမွာ ရွိတဲ့ ေတာရေက်ာင္းမွာ သီတင္းသုံးေနတာ တစ္ႏွစ္ျပည့္ခါနီးျပီျဖစ္တယ္လုိ့ သူငယ္ခ်င္းက ေျပာျပထားပါတယ္။ ကနဦးပထမပုိင္းမွာေတာ့ အိႏၵိယရွိ လူသူမနီးတဲ့အရပ္မွာ တရားအားထုတ္ဖုိ့ပါ။ ဒါေပမဲ့ ေဂါစရဂါမ္ေကာင္းေတြ ရွိေပမယ့္ အခ်ဳိ့ေနရာေတြက လူသူေတြ ေရာက္ေနျပီ တစ္ခ်ဳိ့ေနရာေတြက ေရခဲတမွ်ေအးတဲ့ ရာသီဥတုက သီတင္းသုံးေနထုိင္ဖုိ့ အခက္အခဲျဖစ္ေစပါတယ္။ အသက္အရြယ္နဲ့ ရာသီဥတုက ျခားနားထားတဲ့အတြက္ ဒီခရီးကုိ တပည့္တပန္းေတြကလည္း လုိလုိလားလား မရွိခဲ့ပါဘူး။ ဆရာေတာ္ရဲ့သတင္းကုိ အျမဲနားစြင့္ေနတဲ့ သီဟိုလ္တပည့္တစ္ဦးက သီဟုိလ္မွာ သီတင္းသုံးဖုိ့ ေလွ်ာက္ထားတဲ့အတြက္ သီဟုိဠ္က ခုနေျပာခဲ့တဲ့ ေတာရေက်ာင္းထဲ ေရာက္ရွိသီတင္းသုံးေနတာပါ။

ဆရာေတာ္ဘုရားကုိ ဖူးေျမာ္ဖုိ့ လာခဲ့ေပမယ့္ ေတာင္ေအာက္ကုိ ဆင္းတဲ့အခ်ိန္မွသာ ဖူးျမင္ေတြ့ဆုံခြင့္ရမွာပါ။ အခ်ိန္အကန့္အသတ္ထားျပီး လျပည့္လကြယ္ရက္ေတြမွာသာ ေတာင္ေအာက္ကိုဆင္းပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ စာေရးသူတုိ့ ခ်က္ခ်င္းေတြ့ဆုံဖူးေျမာ္ခြင့္မရဘဲ ေနာက္ထပ္ ႏွစ္ရက္ခန့္ ေစာင့္ဖုိ့ ျဖစ္လာတယ္။ ဒါကလည္း စာေရးသူတုိ့သာ မဟုတ္ပါ။ သီဟုိဠ္မွ ၀န္းၾကီးေတြကုိယ္တုိင္ လာေရာက္ဖူးေျမာ္ခ်င္ေပမယ့္ တားျမစ္ထားတဲ့အခ်ိန္အကန့္အသတ္အတြင္းမွာေတာ့ ဖူးျမင္ခြင့္ ရၾကလိမ့္မယ္ မဟုတ္ပါ။ မလာခင္ကတည္းက ပင့္ဖိတ္တဲ့ဆရာေတာ္ေတြကုိ ကတိအတန္တန္ ေတာင္းျပီး စိတ္ခ်ေက်နပ္မွ ဒီေနရာကုိ ၾကြေရာက္ခဲ့တာပါ။ ဒီေနရာကုိ ေရာက္တဲ့အခါမွာ တာ၀န္ခံဆရာေတာ္ေတြကလည္း ကတိအတုိင္း ေဆာင္ရြက္ၾကပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ စာေရးသူတို့လည္း ေနာက္ထပ္ႏွစ္ရက္ခန့္ ေစာင့္ေနခဲရပါတယ္။

ဒီအေတာအတြင္းမွာေတာ့ စာေရးသူတုိ့ ေက်ာင္း၀ုိင္းအတြင္း လွည့္လည္ေလ့လာခြင့္ ရရွိခဲ့တဲ့အတြက္ ေစာင့္ေနရမဲ့အခ်ိန္အတြက္ ေက်းဇူးတင္ေနတာပါ။ ေတာရေက်ာင္းေတြရဲ့သဘာ၀အတုိင္း ေတာငွက္တိရိစၦာန္ေတြရဲ့အသံမွတပါး တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္လွပါတယ္။ လမ္းကေလးမ်ားမွာ ျငိမ္သက္စြာေလွ်ာက္လွမ္းေနတဲ့ ေယာဂီေတြကုိ ေတြ့ရျပီး သံဃာမ်ား ပါသလုိ လူျဖဴလူမည္း ေရာလ်က္ ႏုိင္ငံေပါင္းစုံမွ ျဖစ္ပါတယ္။ ရဟန္းသာမေဏက အားလုံး ေျခာက္ဆယ္ေက်ာ္ ခုႏွစ္ဆယ္နီးပါးခန့္ ရွိမယ္လုိ့ ထင္ပါတယ္။ ကုိလံဘုိလ္ျမဳိ့မွာေတာင္ ဒီေလာက္မ်ားျပားတဲ့ သံဃာေတာ္ေတြ တစ္ေနရာတည္းမွာ ေတြ့ျမင္ဖူးေျမာ္ရဖုိ့ဆုိတာ မလြယ္ကူပါ။ ေတာေတာင္ထဲ ဒီေလာက္မ်ားျပားတဲ့ သံဃာေတြ ရွိတယ္ဆုိေတာ့ စာေရးသူ အံၾသမိတာ အမွန္ပါ။

နံနက္ပုိင္းဆြမ္းခံခ်ိန္မွာ အေတြ့အၾကဳံရွိေအာင္ဆုိျပီး စာေရးသူက ဆြမ္းခံလုိက္သြားပါတယ္။ ကုိလံဘုိလ္ကေန ဆြမ္းေလာင္ဖုိ့ လာၾကတဲ့ ပရိသတ္ေတြနဲ့အျခားေနရာ အသီးသီးက ဆြမ္းေလာင္းဖုိ့့ လာၾကတဲ့ ပရိသတ္ေတြဟာ ဆြမ္းေလာင္းမဲ့ဇရပ္မွာ အျပည့္ ျဖစ္လုိ့ေနပါတယ္။ ကုိလ္လံဘုိလ္ျမဳိ့မွ ဆြမ္းေလာင္းဖုိ့လာတဲ့သူေတြဟာ မနက္ေစာေစာကတည္းက ကုိလံဘုိလ္မွ ထြက္လာခဲ့ၾကရတာပါ။ ဒါမွလည္း အခ်ိန္မီေရာက္မွာပါ။ ဆြမ္းခံတဲ့အခ်ိန္မွာ သံဃာေတာ္ေတြဟာ ၀ါစဥ္ၾကီးငယ္အလုိက္ တန္းစီၾကရပါတယ္။ စာေရးသူရဲ့ေရွ့မွာ တစ္ပါးပဲ ရွိျပီး ေနာက္မွာေတာ့ ငါးဆယ္ေက်ာ္ေလာက္ရွိပါတယ္။ စာေရးသူလည္း ဆြမ္းေလာင္းဇရပ္ေဆာင္ကုိ ေရာက္တဲ့အခါ ဘုမသိဘမသိနဲ့ အစမွ အဆုံး ေလာင္းသမွ် ဆြမ္း-ဆြမ္းဟင္း အကုန္လုံး ယူလာခဲ့တယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ သပိတ္ထဲမွာ ျပည့္ေမာက္ေနပါေတာ့တယ္။ ေနာက္မွသိရတာက ကုိယ္ၾကိဳက္တဲ့ေနရာမွာ ကုိယ္ပုိက္လာတဲ့ သပိတ္ကုိ ဖြင့္ေပးလုိက္ယုံပါ။ ေလာင္းသမွ် ဆြမ္းဆြမ္းဟင္းေတြ အကုန္လုံး ခံယူဖုိ့ မလုိပါ။

ဆြမ္းခံျပီးလုိ့ ဆြမ္းေက်ာင္းေပၚ ေရာက္တဲ့အခါ စာေရးသူရဲ့ေနာက္ ၀ါစဥ္ငယ္တဲ့ သံဃာေတြက သူတုိ့ရတဲ့ ဆြမ္း ဆြမ္းဟင္းထဲမွ တဇြန္းစီ အလွည့္က် လႈဒါန္းပါတယ္။ ဒီလုိ ငယ္ရြယ္သူသံဃာက ကုိယ့္ေရွ့က ၀ါေတာ္ၾကီးတဲ့ သံဃာေတြကုိ တဇြန္းစီ လႈဒါန္းတာဟာ ေနာက္ဆုံသံဃာေတာ္အထိပါပဲ။ အဲဒီေနာက္ မိမိလုိအပ္သေလာက္ ဆြမ္းဆြမ္းဟင္းေတြကုိ သပိတ္ထဲမွာ ခ်န္ထားျပီး က်န္တာေတြကုိ စားပြဲခုံေပၚမွာ တင္ထားတဲ့ ခ်ဳိင့္ေတြထဲကုိ ထည့္ရပါတယ္။ အဲဒါေတြျပီးျပီဆုိယင္ ၀ါအၾကီးဆုံး သုံးပါးကုိ က်န္ငယ္ရြယ္သူေတြက ရွိခုိး၀ႏၵနာျပဳၾကပါတယ္။ စာေရးသူလည္း အၾကီးဆုံးစာရင္ ၀င္လုိ့ ရွိခုိးခံရေပမယ့္ ဆုေပးဖုိ့ သူတုိ့ရဲ့မူအတုိင္း မလုပ္တတ္လုိ့ ျငိမ္ေနရပါတယ္။ ဒီေနာက္မွာ ေခတၱခဏတာ ေရခ်ဳိးျခင္း စသျဖင့္ ျပဳလုပ္ႏုိင္ပါတယ္။ ဆြမ္းဘုန္းေပးခ်ိန္ေရာက္လုိ့ ဆြမ္းဘုန္းေပးၾကတဲ့အခါ ၀ါစဥ္ၾကီးငယ္အလုိက္ ထုိင္ဖုိ့ခ်ေပးထားတဲ့ ဆုိဖာခုံအေသးေလးေတြေပၚမွာ တစ္ပါးစီထုိင္ၾကရပါတယ္။ ဆြမ္းဆြမ္းဟင္းေတြ ေနာက္ထပ္လုိအပ္တယ္ဆုိယင္ အစဥ္သင့္ စီစဥ္ေပးထားပါတယ္။ အားလုံးက လက္ကေတာ့ေတြတင္ျပီး ဘုန္းေပးၾကတာဆုိေတာ့ စာေရးသူလည္း အေလ့အက်င့္မရွိလုိ့ ကိုးယုိးကားယား ႏုိင္လွတယ္။

ေန့လည္ ေခတၱခဏတာ အနားယူျပီးတယ္ဆုိယင္ပဲ ေက်ာင္း၀င္းအတြင္းမွာရွိတဲ့ စုေပါင္းျပီး ကမၼဌာန္းထုိင္တဲ့ေက်ာင္းေဆာင္ေတြ၊ တစ္ပါးခ်င္း တစ္ေယာက္ခ်င္းကမၼဌာန္းထုိင္တဲ့ ေက်ာင္းေဆာင္ငယ္ေတြ၊ စမ္းေခ်ာင္းႏွင့္ ရႈခင္းေကာင္းတဲ့ေနရာေတြကုိ ဦးပဇင္းေလႏွစ္ပါးက လုိက္လံျပသေပးၾကပါတယ္။ သာယာလွပတဲ့ ဒီေတာဒီေတာင္ထဲ ေရွးအစဥ္အဆက္က ရဟႏၱာမေထရ္ေတြ သီတင္းသုံးခဲ့တယ္ဆုိတာ သံသယမျဖစ္မိပါ။ ညပုိင္းေတြမွာေတာ့ ေမ်ာက္သံေတြက တခါတခါ တိတ္ဆိတ္မႈကုိ ျဖဳိခြဲတာမွအပ အလြန္တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္တဲ့ ေနရာပါ။ စာေရးသူလဲ ျခဳံထည္ပါမလာတဲ့အတြက္ အလြန္ေအးျမလွတဲ့ ဒီေနရာမွာ ေက်ာင္းေဆာင္အျပင္ထြက္ဖုိ့ အေတာ္အားယူရပါတယ္။

လျပည့္ေန့ေရာက္တယ္ဆုိယင္ပဲ နံနက္ပုိင္းမွာ ဦးပဇင္းေလးတစ္ပါးက ေက်ာင္းပတ္၀န္းက်င္ေတြကုိ လုိက္လံပုိ့ေပးလုိ့ ၾကည့္ရႈ့ခြင့္ ရခဲ့ပါတယ္။ ဆရာေတာ္ဘုရားသီတင္းသုံးရာေက်ာင္းကုိ သိခ်င္လုိ့ လုိက္ပုိ့ခုိင္းတဲ့အခါ သံလမ္းေပၚမွာ စက္သီးနဲ့ဆြဲျပီး တက္ရတဲ့ သစ္သားေတြ စီရုိက္ထားတဲ့ သစ္သားျပားေပၚမွာ စီးယင္း ေတာင္ေပၚကုိ တက္ခဲ့ရတာပါ။ အမွန္တကယ္ေတာ့ ဒီေတာင္ေပၚကုိ တက္ခြင့္မရွိပါ။ ဒါေပမယ့္ သြားလို့ရေအာင္ ေဆာင္ၾကဥ္းေပးတဲ့ ဦးပဇင္းေလးကုိ ေက်းဇူးတင္လုိ့မဆုံးပါ။ သူငယ္ခ်င္းရဲ့ေက်းဇူးဆုိယင္လည္း မမွားပါ။ ေတာင္ေပၚမွာျဖစ္ေပမယ့္ ေက်ာင္းေဆာင္ေလးက ႏွစ္ထပ္ျဖစ္ျပီး ေလဒဏ္မုိးဒဏ္ကာကြယ္ႏုိင္ေအာင္ အထူးျပဳလုပ္ထားတာပါ။ ဆရာေတာ္ဘုရားရဲ့အနီးမွာေတာ့ မေလးရွားမွ ကပၸိယေဒါက္တာေက်ာင္းသားက ျပဳစုေနတယ္လုိ့ သိရပါတယ္။ ဆြမ္းပုိ့ခ်ိန္မွာ ဆြမ္းပို့သူမွအပ အျခားသူေတြ တက္ခြင့္မရၾကပါ။

စာေရးသူတုိ့လည္း တုိးတုိးတိတ္တိတ္ ေက်ာင္းေဆာင္ေလးနားကပ္ျပီး ေလးဘက္ေလးတန္ ပတ္ၾကည့္ေနၾကတယ္။ ဆရာေတာ္ဘုရားမသိေအာင္ တက္လာၾကတဲ့အတြက္ လုိက္ပုိ့သူ ဦးပဇင္းေလးမွာလည္း မ၀ံ့မရဲ့နဲ့ လုိက္ပုိ့ေနရတာပါ။ အျပန္မွာေတာ့ ေျခလ်င္ေလွ်ာက္၍ ေအာက္ဆင္း ျပန္လာၾကပါတယ္။

ေနလည္ပုိင္း ႏွစ္နာရီခန့္မွာ ဆရာေတာ္က ေတာင္ေအာက္ကုိ ဆင္းလာမွာျဖစ္လုိ့ ေတာင္ေျခက ေက်ာင္းေလးမွာ အျခားသူေတြနဲ့အတူ စာေရးသူတုိ့ ေစာင့္ေနၾကတယ္။ အမ်ားစုက ႏုိင္ငံျခားသားေတြျဖစ္ျပီး သူတုိ့ကလည္း ဆရာေတာ္ကုိ ဖူးျမင္ဖုိ့ လျပည့္ေန့တုိင္ေအာင္ ေစာင့္ေနၾကတဲ့သူေတြပါ။ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကြလာတဲ့အခါ သူငယ္ခ်င္းေနာက္က ကပ္လုိက္ယင္း ဆရာေတာ္ဘုရားရဲ့ ေျခရင္းနားကုိ ေရာက္လုိ့သြားပါတယ္။ ပရိသတ္ေတြနဲ့အတူ ရွိခုိး၀တ္ခ်ျပီးတဲ့အခါ အႏုေမာဒနာတရား ေခတၱေပးျပီး ပရိသတ္ေတြကုိ ျပန္ခြင့္ျပဳပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူနဲ့စာေရးသူတုိ့သုံးပါး ဆရာေတာ္ဘုရားရဲ့အနီးမွာ ေနခဲ့ၾကပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္တဲ့ ဆရာေတာ္ရဲ့တပည့္နဲ့ စကားေျပာတဲ့အခါ စာေရးသူတုိ့ကုိလည္း- ဘယ္ကလဲ-ဟု ေမးျမန္းပါတယ္။ စကားေတြကုိ ဆရာေတာ္ဘုရားနဲ့ေျပာဆုိယင္း စာေရးသူအား နိႆဂၢိထုိက္တဲ့ သကၤန္းေတြ လဲလွယ္ဖုိ့ မိန့္ၾကားပါတယ္။

ကုိယ့္ႏုိင္ငံအေၾကာင္းေတြ၊ ေရွးေဟာင္းေႏွာင္းျဖစ္ေတြ ေျပာဆုိေနတုန္းမွာပဲ ဂ်ာမန္ရဟန္းေတာ္တစ္ပါးေရာက္လာလုိ့ စကားျပတ္သြားၾကပါတယ္။ အဂၤလိပ္စကားနဲ့ ဆရာေတာ္အား ဂ်ာမန္ရဟန္းေတာ္က ေမးျမန္းေနပါတယ္။ အျခားသူကုိ ေပးဆပ္ဖုိ့ အေၾကြးေတြ ရွိေနတုန္း ရဟန္း၀တ္လာတဲ့အတြက္ ရဟန္းျဖစ္ -မျဖစ္ကုိ ေမးျမန္းေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ႏုိင္ငံျခားသားေတြရဲ့ ေမးခြန္းေတြကုိ ေျဖဆုိေနတာ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ကုန္သြားပါတယ္။ ဒီလုိနဲ့ ဥပုသ္ျပဳဖုိ့ လာပင့့္တဲ့အခါ ဆရာေတာ္ေနာက္နားမွကပ္လုိက္ယင္း သကၤန္းကုိ လက္ကေတာ့တင္လ်က္ ေတာင္ေ၀ွ့နဲ့ သိမ္းေက်ာင္းေဆာင္ကုိ ၾကြေနတဲ့ ဆရာေတာ္ဘုရားရဲ့ပုံရိပ္ေတြကုိ ယေန့တုိင္ မေမ့ႏုိင္ပါ။

ဥပုသ္ျပဳမဲ့ ေက်ာင္းေဆာင္ကုိ ေရာက္တဲ့အခါ ေရွးဦးစြာေရာက္ႏွင့္ေနျပီးျဖစ္တဲ့ သံဃာေတာ္ေတြက ဆရာေတာ္ဘုရားအား လက္အုပ္ခ်ီၾကဳိဆုိေနၾကပါတယ္။ ဒီအခိ်န္မွာ အႏုရာဓျမန္မာေက်ာင္းမွ ဆရာေတာ္ကလည္း ဒီေတာရေက်ာင္းမွာ ၀တ္ေဆာက္တည္ယင္း တရားထုိင္းေနတဲ့ အခ်ိန္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ဥပုသ္ျပဳတဲ့ေနရာမွာ အတူတကြ ဆုံးစည္းၾကပါတယ္။ အႏုရာဓဆရာေတာ္မွာ တစ္ပါးေနေက်ာင္းေဆာင္ေလးထဲမွာ သီတင္းသုံးေနတဲ့အတြက္ စာေရးသူတုိ့ မေတြ့ရျခင္းပါ။ ဥပုသ္ျပဳစတယ္ဆုိယင္ပဲ သံဃာေတာ္မ်ားထဲမွ ရဟန္းေတာ္ႏွစ္ပါးက အေမးအေျဖမ်ား ျပဳပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ ဘိကၡဳ၀ိနည္းတစ္ေစာင္းလုံးကို စာအုပ္ကုိင္ျပီး ရြတ္ဖတ္ပါတယ္။ ဥပုသ္ျပဳျပီးတဲ့အခါ ဆရာေတာ္ဘုရားမွ ၾသ၀ါဒမေပးေတာ့ဘဲ ေက်ာင္းထုိင္ဆရာေတာ္က သီဟုိလ္ဘာသာနဲ့ ၾသ၀ါဒစကားမ်ား မိန္းၾကားပါတယ္။ စာေရးသူ နားမလည္ေပမယ့္ ၀ိနည္းနဲ့ပတ္သက္တဲ့အေၾကာင္းေတြ မိန့္ၾကားေနတယ္ဆုိတာ ပါဠိစကားေတြကုိ ေထာက္ဆျပီး သိရပါတယ္။ အားလုံးေသာသံဃာေတာ္ေတြက ဆရာေတာ္ဘုရားကုိ ရွိခုိး၀ႏၵနာျပဳျပီးတဲ့အခါ မိမိေနရာကုိ အသီသီး ျပန္ၾကပါတယ္။

ဆရာေတာ္ဘုရားကုိ ေတာင္ေပၚျပန္တက္ဖုိ့ ေတာင္ေျခရင္းေရာက္တဲ့အထိ အနီးအနားမွာလုိက္ပါယင္း ပို့ေဆာင္ေပးခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီမွျပန္လာတဲ့အခါ သူငယ္ခ်င္းက- မနက္ျဖန္ ျပန္လို့ရျပီတဲ့- ဟု ေျပာပါတယ္။ စိမ့္စမ္းေတာေတာင္မ်ားႏွင့္ သူေတာ္ေကာင္းေတြ ေပ်ာ္ေမြ့တဲ့ ဒီေနရာေလးမွာ တညတာအိပ္စက္ယင္း ေနာက္တစ္ေန့မွာေတာ့ အႏုရာဓျမဳိ့ကုိ ေက်ာင္းထုိင္ဆရာေတာ္အပါ အျခားသံဃာေတာ္ေတြနဲ့အတူ စာေရးသူတုိ့ ျပန္လာဖုိ့ ျဖစ္ပါတယ္။ စာေရးသူတုိ့ကုိ ေက်ာင္းထုိင္ဆရာေတာ္ရဲ့အစီအမံနဲ့ မာလာသီရိ(Melsiripura town)ျမိဳိ့ေရာက္တဲ့အထိ ကားနဲ့လုိက္ပါခြင့္ ရရွိခဲ့ပါတယ္။ ေခတၱအခုိက္အတံ့ တည္းခုိခြင့္ရခဲ့တဲ့ ေတာေတာင္အတြင္းက ဒီေတာရေက်ာင္းမွာ ေခတၱခဏတာရရွိလုိက္တဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းမႈေလးေတြႏွင့္အတူ------------။

Tuesday, March 2, 2010

ထုိင္းႏုိင္ငံသာသနာျပဳ သက္ေတာ္ရွည္ ၀ပ္ထမအုိးဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး ေဒါက္တာဘဒၵႏ ၱဓမၼာနႏၵ


























စာေရးဆရာၾကီး ပါရဂူက ,,အထုပၸတၱိစာေပမ်ား,, စာအုပ္၌,, ျမန္မာအထုပၸတၱိ,,ဟူေသာ သူ၏ေဆာင္းပါးတြင္-အထုပၸတၱိကုိ ေရးသားၾကရာ၌ ေရးနည္းေရးဟန္ႏွင့္ ပုံစံအေနအထားအရ စိစစ္ၾကည့္လ်င္ အၾကမ္းဖ်င္းအားျဖင့္ ေလးမ်ဳိးေလးစားရွိ ေၾကာင္း၊ ယင္းတုိ႔မွာ -

(၁)ရုိးရုိးအထုပၸတၱိ (ပုဂၢဳိလ္၏ဘ၀ျဖစ္ရပ္ႏွင့္စရုိက္ကုိ အျခားပုဂၢဳိလ္တစ္ဦးက ေရးသားတင္ျပသည့္ အထုပၸတၱိမ်ဳိး)၊ (၂)ကုိယ္ေရး အထုပၸတၱိ (မိမိ၏ဘ၀ျဖစ္ရပ္ကုိ မိမိကုိယ္တုိင္ေရးသည့္ အထုပၸတၱိမ်ဳိး)၊ (၃)၀တၳဳသေဘာပါ ေသာ အထုပၸတၱိ (ရုိးရုိးအထုပၸတၱိကုိ ေရးသားရာ၌ျဖစ္ေစ၊ ကုိယ္ေရးအထုပၸတၱိကုိ ေရးသားရာ၌ျဖစ္ေစ ရုိးရုိးစင္းစင္း မေရး ဘဲ စာေရးဆရာ၏စိတ္ကူးကုိ ထည့္ျပီး ေရးသားသည့္ နည္းမ်ဳိးျဖင့္ ေရးထားသည့္အထုပၸတၱိမ်ဳိး)၊ (၄)မွတ္တမ္းသေဘာပါ ေသာအထုပၸတၱိ (ပုဂၢဳိလ္တစ္ဦးဦး၏ ဘ၀တစ္ေလ်ာက္တြင္ ျဖစ္ပ်က္သည့္ စိတ္၀င္စားဖြယ္အျဖစ္အပ်က္တစ္ကြက္ကုိ ျဖစ္ ေစ၊ တစ္ကြက္ထက္မကေသာ အျဖစ္အပ်က္ကုိျဖစ္ေစ ေရးသားတင္ျပသည့္ အထုပၸတၱိမ်ဳိး) တုိ႔ ျဖစ္ျပီး-

,,မွတ္တမ္းသေဘာပါေသာ အထုပၸတၱိႏွင့္အထက္ေဖာ္ျပပါ အထုပၸတၱိတုိ႔၏ျခားနားခ်က္မွာ အထက္ေဖာ္ျပပါ အထုပၸတၱိမ်ား သည္ ေယဘုယ်အားျဖင့္ ပုဂၢဳိလ္တစ္ဦးတစ္ေယာက္၏ဘ၀တစ္ခုလုံးကုိ ငုံ၍ေရးသားျခင္းမ်ဳိးျဖစ္ျပီး မွတ္တမ္းသေဘာပါ ေသာ အထုပၸတၱိမွာမူ ပုဂၢဳိလ္တစ္ဦးတစ္ေယာက္၏ဘ၀တစ္ခုလုံးကုိ ငုံ၍ေရးသားျခင္းမ်ဳိးမဟုတ္ဘဲ ဘ၀၏အေရးပါသည့္ အစိတ္အပုိင္းတစ္ခုခု အေၾကာင္းကုိ ေရးသားတင္ျပထားျခင္းမ်ဳိး ျဖစ္ေလသည္,,ဟု ေရးသားထား၏။

တစ္ဖန္ ,,အထုပၸတၱိေရးသားရာ၌ သတိျပဳသင့္ေသာ အျခားအခ်က္တစ္ခုမွာ အထုပၸတၱိကုိ အသက္ပါေအာင္ ျပဳလုပ္ဖန္တီး ေရးျဖစ္သည္။ အထုပၸတၱိသည္ စာေပ၏အဂၤါအစိတ္အပုိင္းတစ္ရပ္ျဖစ္သည္။စာေပ၏အသက္မွာ စိတ္ကူးျဖင့္ ဖန္တီးထား သည့္ စာေပရသျဖစ္သည္။ သုိ႔ျဖစ္၍ အသက္ပါေသာအထုပၸတၱိျဖစ္ေစရန္ စိတ္ကူးျဖင့္ ဖန္တီးထားသည့္ စာေပရသပါဘုိ႔ အေရးၾကီးေပသည္။ အထုပၸတၱိ၌ အျဖစ္အပ်က္အမွန္ႏွင့္ စိတ္ကူးစိတ္သန္ႏွစ္မ်ဳိးလုံးပါဘု႔ိ လုိအပ္ေပသည္။ယင္းႏွစ္မ်ဳိးကုိ ခ်ိန္ခ်ိန္ဆဆ ေရာေမႊတတ္ျခင္းသည္ အထုပၸတၱိေရးအတတ္ပညာ၏ ေသာ့ခ်က္ျဖစ္ေလသည္။ အျဖစ္အပ်က္မပါလ်င္ အထုပၸတၱိျဖစ္မလာႏုိင္ေပ။ သုိ႔ရာတြင္ စာေပရသတည္းဟူေသာ အသက္၀ိညာဥ္မရွိပါက အထုပၸတၱိသည္ အျဖစ္အပ်က္ မ်ားကုိ ဖုိင္တြဲထားသည့္ ဖုိင္တြဲတစ္ခုမွ်သာ ျဖစ္ေနေပလိမ့္မည္။အျဖစ္အပ်က္မ်ားသည္ ကုိယ္ခႏၶာျဖစ္သည္ဟုဆုိလ်င္ စာေပရသသည္ အသက္၀ိညာဥ္ျဖစ္သည္ဟု ဆုိရေပလိမ့္မည္။အျဖစ္အပ်က္မ်ားသည္ ပန္း၏အဆင္းျဖစ္သည္ဟုဆုိလ်င္ စာေပရသသည္ ပန္း၏ရနံံ့ ျဖစ္သည္ဟု ဆုိရေပလိမ့္မည္။ ယင္းႏွစ္မ်ဳိးကုိ ကြ်မ္းက်င္စြာ ေပါင္းစပ္ႏုိင္မႈအေပၚ၌သာ အထုပၸတၱိစာေပ၏ အလွသည္ တည္ရွိေနေပသည္,, -ဟု ဆုိထားျပန္ရာ အထုပၸတၱိတစ္ခုကုိ ေရးသားရာ၌ ျပည့္စုံသင့္ျပည့္စုံ ထုိက္ေသာ အဂၤါရပ္မ်ားႏွင့္ ျပည့္စုံမွသာလ်င္ အထုပၸတၱိစာေပ၏အလွသည္ တည္ႏုိင္သည္ဟု အက်ဥ္းခ်ဳပ္အားျဖင့္ နားလည္ႏုိင္ေပ၏။

သုိ႔ျဖစ္၍ စာေရးသူအေနျဖင့္ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး၏အထုပၸတၱိေဆာင္းပါးကုိ ေရးသားဖုိ႔ရန္ မ၀ံ့မရဲျဖစ္ရေသာအေၾကာင္းသည္ အထက္ပါခ်မွတ္ထားေသာ,, စံေပတံမ်ားႏွင့္ မကုိက္ညီခဲ့သည္ရွိေသာ္,,-ဟူေသာ စိတ္ပင္ျဖစ္ပါ၏။ သို႔ေသာ္ အျခားတစ္ဖက္မွာမူကား ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး၏ဂုဏ္ကုိ စာဖတ္သူတုိ႔အား သိေစလုိေသာဆႏၵက လႊမ္းမုိးေနျပန္ရာ သို႔ျဖစ္ပါေသာေၾကာင့္ အရဲစြန္႔ကာျဖင့္ ဤေဆာင္းပါးကို ေ၇းသားလုိက္ရျခင္းျဖစ္ ေၾကာင္း ပဏာမ၀န္ခံ ေျပာၾကားပါရေစ။ သုိ႔ဆုိလ်င္--


ဘန္ေကာက္ျမဳိ႔ၾကီးသည္ အလြန္ေခတ္မီေနသေလာက္ လန္းပန္းျမဳ႔ိကေလးသည္ကား ဘန္ေကာက္ျမဳိ႔ၾကီးႏွင့္ ယွဥ္လုိက္ပါ က အိပ္ေမာက်ေနဆဲျဖစ္ေသာ ျမဳိ႔ကေလးတစ္ျမဳိ႔ဟု ဆုိႏုိင္ပါေသး၏။ သုိ႔ေသာ္ ေခတ္ကုိအမွီလုိက္ေနေသာ ျမဳိ႔ကေလးျဖစ္ ျပန္ရာ လမ္းသြားလမ္းလာ လူမ်ား၊ ကားမ်ား၊ ဆုိင္ကယ္မ်ားမွာ ရႈပ္ေထြးလာသကဲ့သုိ႔ စူပါမက္ကက္မ်ားကလည္း ေနရာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ေနရာယူလ်က္ ရွိေနျပန္ပါ၏။ ျမန္မာလူမ်ဳိးတစ္ေယာက္အား စိတ္၀င္စားေစသည့္အရာမ်ားကား လမ္းေဘး၀ဲယာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားတြင္ ျမန္မာမူျမန္မာဟန္ျဖင့္ ေဆာက္လုပ္ထားေသာ ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းတုိက္မ်ား ပင္ ျဖစ္ပါ၏။ မွန္ပါသည္။ ထုိင္းႏုိင္ငံတြင္ ျမန္မာ့တုိ႔၏လက္မႈလက္ရာမ်ားကုိ တစ္ေနရာတည္း၌ ၾကည့္ရႈ၍ရေသာ ေနရာ သည္ ဤဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းတုိက္မ်ားပင္ ျဖစ္ႏုိင္တန္ရာပါ၏။

၀ပ္ထမအုိးေက်ာင္းတုိက္အ၀င္၀ကား ဘယ္ညာႏွစ္ဖက္တြင္ တည္ေဆာက္ထားေသာ အေသာကေက်ာက္စာတုိင္ပုံစံ တုိင္ ႏွစ္တုိင္ႏွင့္မုခ္ဦးကုိ ေတြ႔ရမည္ျဖစ္ပါ၏။ ေက်ာင္း၀င္းအတြင္းမူ ကုလသမဂၢအေထြေထြအတြင္းေရးမႈးခ်ဳပ္ေဟာင္း ဦးသန္႔ မိသားစုက လႈဒါန္းထားေသာေရတြင္းကေလးက စတင္ၾကဳိဆုိေနျပီး ျမန္မာမူျမန္မာဟန္မ်ားျဖင့္ တည္ေဆာက္ထားေသာ သိမ္၊ ေစတီ၊ ေက်ာင္းေဆာင္ေဟာင္း ၁-ေဆာင္ႏွင့္ အသစ္တည္ေဆာက္ထားေသာ ေက်ာင္းေဆာင္ၾကီးမ်ားက ေခတ္ ေဟာင္းေခတ္သစ္ ေရာျပြမ္းလွ်က္ တည္ရွိေနသည္ကုိ ေတြ႔ရွိရပါ၏။

ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး သီးတင္းသုံးေသာေက်ာင္း ေဆာင္ကေလးသည္ကား တစ္ထပ္အုဌ္တုိက္ကေလးျဖစ္ျပီး ေက်ာင္းေဆာင္၏ အတြင္း၌မူ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး ၾကည့္ရႈ ေသာ စာအုပ္စာတန္းမ်ား တင္ထားသည့္ နံရံကပ္ဗီရုိမ်ားက ေလးဘက္ေလးတန္နံရံမ်ားတြင္ အျပည့္အ၀ ေနရာယူလွ်က္ ရွိေနပါ၏။ စာၾကည့္စာပြဲေပၚတြင္လည္း စာအုပ္စာတမ္းမ်ားက ေနရာယူထားရာ စာအုပ္စာေပျမတ္ႏုိးေသာ ပရိယတၱိကုိ တန္ဖုိးထားသည့္ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးအျဖစ္ ယုံမွားဘြယ္မရွိေပ။ ပရိယတၱိစာေပမ်ားသည္ပင္ ဘ၀တစ္သက္တာ အတြက္ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး၏ ဘ၀လက္တြဲေဖာ္မ်ား ျဖစ္ေၾကာင္းကုိ ဤစာအုပ္စာေပမ်ားက သက္ေသျပေနပါ၏။ အိပ္ခန္းတြင္းရွိ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး က်ိန္စက္ေတာ္မူေသာ အိပ္ယာကုတင္ေလးမွာလည္း အလြန္ရုိးရွင္းလွျပီး ဆရာ ေတာ္ဘုရားၾကီး၏ ရုိးရွင္းလွေသာဘ၀ကုိ သရုပ္ေဖာ္ေနသေယာင္ပင္ ျဖစ္ပါ၏။

အတိတ္ကုိ ျပန္လည္၍ေျခရာေကာက္ၾကည့္သည္ရွိေသာ္ -
ပခုကၠဴခရုိင္၊ ေရစၾကဳိျမဳိ႔နယ္၊သာစည္ရြာရွိ ေက်ာင္းဒကာ ဦးဖုိးသစ္၊ ေက်ာင္းအမ ေဒၚေငြရီတုိ႔က ဆရာေတာ္ေလာင္းလ်ာ ကုိ ၁၂၈၂-ခုႏွစ္၊ နတ္ေတာ္လျပည့္ေက်ာ္ ၁၄-ရက္၊ စေနေန႔တြင္ ေမြးဖြါးခဲ့ပါ၏။ အသက္ ၇-ႏွစ္ အရြယ္မွစတင္ကာ သုံးထပ္ ေက်ာင္းဆရာေတာ္ အရွင္ညဏ၀ံသ၏ေျခရင္းသို႔ မိဘမ်ားက အပ္ႏွံပုိ႔ေဆာင္ခဲ့ပါ၏။ အသက္ ၁၄-ႏွစ္အရြယ္တြင္ အရွင္ စာရိႏၵဆရာေတာ္ကုိ ဥပဇၥ်ာယ္ျပဳကာ သာမေဏရွင္ဓမၼာနႏၵအျဖစ္ ေရာက္ရွိျခင္းသည္ပင္ ယေန႔ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး၏ သာသနာေတာ္ခရီးအစဟု ဆုိခ်င္ပါ၏။ ေရစၾကဳိျမဳိ႔ ၊ ပတ္တပုိဏ္ေက်ာင္းတုိက္သုိ႔ ေရႊ႕ေျပာင္းပညာသင္ၾကားျပီးေနာက္ အသက္ ၂၀-အရတြင္ ပတ္တပုိဏ္ဆရာေတာ္၏တပည့္ အရွင္သုဇာတေထရ္ကုိ ဥပဇၥ်ာယ္ျပဳကာ ေညာင္ပင္သာေက်ာင္း၊ ဗဒၶသိမ္၌ သာမေဏ ရွင္ဓမၼာနႏၵဘ၀မွ ရဟန္းအရွင္ဓမၼာနႏၵအျဖစ္ ေရာက္ရွိခဲ့ပါ၏။ ရဟန္းျဖစ္အျပီး ပတ္ထပုိဏ္ဆရာေတာ္ ဘုရား၏အပ္စာျဖင့္ မႏ ၱေလးျမဳ႔ိ၊ မဟာ၀ိသုဒၶါရုံတုိက္၊ စည္ရွင္ဆရာေတာ္ထံ ေရာက္ရွိခဲ့ရာ ၀ိသုဒၶါရုံစာခ်ဆရာေတာ္မ်ား၊ မိတၳီလာခရိုင္၊ မလႈိင္ျမဳိ႔၊ ကံၾကီးရြာ၊ သီရိေသာမာရုံဆရာေတာ္ စသည္တုိ႔သည္ အရွင္ဓမၼာနႏၵ၏ပညာဆည္းပူးရာ ဆရာ ေတာ္မ်ားပင္ ျဖစ္ပါ၏။

၁၃၁၉-ခုႏွစ္တြင္ ဂ်ပန္ႏုိင္ငံ၌ ဗုဒၶသာသနာျပဳရန္အတြက္ ဗုဒၶသာသနာျပဳအဖြဲ႔က ေရြးခ်ယ္ပင့္ေလွ်ာက္ထားရာ ရန္ကုန္၊ ကမၻာေအး၊ ဓမၼဒူတ၀ိဇၨာလယ၌ ဂ်ပန္စာႏွင့္အဂၤလိပ္စာေပမ်ားကုိ ေလ့လာသင္ယူခဲ့ပါ၏။ ဤသည္ပင္ ဂ်ပန္ႏုိင္ငံ သာသနာ ျပဳခရီး၏ ေရွးဦးအၾကဳိကာလမ်ားအျဖစ္ သတ္မွတ္ႏုိင္ပါ၏။ သုိ႔ေသာ္ ထုိင္းႏုိင္ငံ၊ နခြန္ဆ၀မ္ျမဳိ႔ရွိ ေဗာဓာရာမဆရာေတာ္၏ ,, ဓမၼာစရိယ ေအာင္ျမင္ျပီး ဆရာေတာ္တစ္ပါး ေပးပုိ႔ပါ,,ဟု ဗုဒၶသာသနာျပဳအဖြဲ႔သုိ႔ စာျဖင့္ ေတာင္းဆုိမႈက အရွင္ဓမၼာနႏၵ ၏မူလရည္ရြယ္ခ်က္အား တစ္မ်ဳိးတစ္ဖုံ ေျပာင္းလဲဖုိ႔ပင္ ျဖစ္ပါေတာ့၏။ မွန္ပါသည္။ ,,ဂ်ပန္ဓမၼဒူတအတြက္ ပင့္ထားသည္ မွန္ေသာ္လည္း တစ္၀ါေလာက္ေတာ့ လာေရာက္စာခ်ေပးပါရန္ႏွင့္ သီတင္းကြ်တ္လ်င္ ဘန္ေကာက္ေလဆိပ္မွတစ္ဆင့္ ဂ်ပန္သုိ႔ ပုိ႔ပါမည္,, ဟူေသာ ၀န္ခံခ်က္မ်ားက အရွင္ဓမၼာနႏၵအတြက္ ထုိင္းႏုိင္ငံသုိ႔ သြားျဖစ္ဖုိ႔ရန္ တြန္းအားမ်ား ျဖစ္ေနျပန္ ၏။ သုိ႔ေသာ္ ဤေတာင္းဆုိမႈမ်ား ၀န္ခံခ်က္မ်ားက ေနာင္တြင္ ထုိင္းႏုိင္ငံ၌ ယေန႔တုိင္ သာသနာျပဳဖုိ႔ရန္ ျဖစ္လာလိမ့္မည္ ဟု ထင္မွတ္မထားခဲ့ပါ။

စာခ်ဆရာေတာ္ေလးအရွင္ဓမၼာနႏၵသည္ ထုိင္းႏုိင္ငံ၊ နခြန္ဆ၀မ္ျမဳိ႔ရွိ ေဗာဓာရာမသံဃာ ၂၀၀-ေက်ာ္တုိ႔အား စာေပပုိ႔ခ် ေပးယင္း ေဗာဓာရာမဆရာေတာ္ၾကီး၏ ဆက္လက္ေတာင္းဆုိမႈက ေဗာဓာရာမမွာ ၆-ႏွစ္တုိင္ေအာင္ ၾကာလာဖုိ႔ပင္ ျဖစ္ ေတာ့၏။ တစ္နည္းအားျဖင့္ ဤသည္ပင္ ၀ပ္ထမအိုးသာသနာအတြက္ ေရွးေျပးအၾကဳိကာလမ်ား သုိ႔မဟုတ္ ၀ပ္ထမအုိး ဆရာေတာ္ၾကီး အရွင္ေနမိႏၵ၏ မိမိေက်ာင္းတုိက္သုိ႔ ပင့္ေဆာင္ထုိက္ မပင့္ေဆာင္ထုိက္ ဆုံးျဖတ္ဖုိ႔ရန္ အစမ္းသပ္ခံကာလ မ်ားပင္ ျဖစ္ပါေတာ့၏။ မွန္ပါသည္။ ထုိအခ်ိန္တြင္ လန္းပန္းျမဳိ႔၊ ၀ပ္ထမအုိးေက်ာင္းတုိက္ဆရာေတာ္ၾကီး အရွင္ေနမိႏၵ(အဂၢ မဟာပ႑ိတ)သည္ အသက္အရြယ္ၾကီးရင့္ေတာ္မူလာသည္ကတစ္ေၾကာင္း ၊ က်န္းမာေရး ယုိယြင္းလာသည္ကတစ္ ေၾကာင္း ဤအေၾကာင္းမ်ားျဖင့္ ,, စာခ်ဆရာေတာ္ အရွင္ဓမၼာနႏၵအား အလုိရွိပါသည္,,ဟု ဗုဒၶသာသနာျပဳအဖြဲ႔သုိ႔ ေတာင္း ဆုိလာျပန္ပါ၏။ ဗုဒၶသာသနာျပဳအဖြဲ႔က အရွင္ကုိ လန္းပန္းျမဳိ႔သို႔ ေရႊ့ေျပာင္းသာသနာျပဳေစျပန္ရာ အရွင္ဓမၼာနႏၵ လန္းပန္း သုိ႔ ေရာက္ရွိအျပီး ၅-လအၾကာ ၁၃၂၇-ခုႏွစ္၊၀ါဆုိလဆန္း ၈-ရက္ေန႔တြင္ ၀ပ္ထမအုိးဆရာေတာ္ၾကီးသည္ ဘ၀နတ္ထံပ်ံ လြန္ေတာ္မူခဲ့ပါ၏။ ဤအခ်ိန္မွစတင္ကာ စာခ်ဆရာေတာ္ အရွင္ဓမၼာနႏၵမွသည္ ၀ပ္ထမအိုးဆရာေတာ္ေလး ဘဒၵႏ ၱဓမၼာနႏၵ ျဖစ္လာခဲ့ပါ၏။ တစ္နည္းအားျဖင့္ ဂ်ပန္သာသာနာျပဳရည္ရြယ္ခ်က္ခရီး၏နိဂုံးဟု ဆုိပါကလည္း မွားအံ့မထင္။

မွတ္ခ်က္။ ။ ၀ပ္ထမအုိးေက်ာင္းတုိက္သမုိင္းေၾကာင္းကား= ပဥၥမရာမာဓိပတိမင္းလက္ထက္တြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံ၊ ေမာ္လျမဳိင္ ျမဳိ႔၊ ေညာင္ပင္ဆိပ္အရပ္သားဇာတိ လန္းပန္းျမဳိ႔ေန သစ္ကုန္သည္ ဦးစံအုန္းသည္ ကြ်ဲေကာပင္ေပါက္ရာ (ကြ်ဲေကာပင္ေရ ဆိပ္)ေျမကုိ ၀ယ္ယူ၍ ဆရာေတာ္ အရွင္နႏၵိယကုိ လႈေတာ္မူသည္မွ စတင္ကာ ၀ပ္(ေက်ာင္း) ထမအုိး(ကြ်ဲေကာပင္ေရ ဆိပ္)-၀ပ္ထမအုိးေက်ာင္း ေပၚေပါက္လာခဲ့ပါ၏။ သုိ႔ျဖစ္၍ ပထမဆရာေတာ္ ဘဒၵႏ ၱ နႏၵိယ၊ ဒုတိယဆရာေတာ္ ဘဒၵႏ ၱ တိကၡ၊ တတိယဆရာေတာ္ ဘဒၵႏ ၱေနမိႏၵ၊ ယေန႔ စတုတၳဆရာေတာ္ ဘဒၵႏ ၱဓမၼာနႏၵ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးတုိင္ ေလးပါးရွိခဲ့ ျပီး ျဖစ္ပါ၏။

ဆရာေတာ္ေလး ဘဒၵႏ ၱဓမၼာနႏၵသည္ ၁၃၂၉- ခုႏွစ္၊ ကဆုန္လျပည့္ေက်ာ္ ၂-ရက္၊ ၾကာသပေတးေန႔တြင္ ထုိင္းဘာသာျဖင့္ လုိလ်ံပရိယဓမ္ေခၚ ပရိယတၱိစာသင္တုိက္အျဖစ္ စတင္ဖြင့္လွစ္ျခင္းက ၀ပ္ထမအုိးေက်ာင္းတုိက္၏သမုိင္းက႑အသစ္ကုိ ဖြင့္လွစ္ႏုိင္ခဲ့ပါ၏။

ထုိင္းႏုိင္ငံတြင္ သဒၵါ၊ အဘိဓာန္၊ဆန္း၊ အလကၤာ အေျခခံ ပါဠိက်မ္းမ်ားကုိ သင္ၾကားရမႈ နည္းပါးသျဖင့္ ပါဠိစာေပဆုိင္ရာ အသိအျမင္ အားနည္းေသာေၾကာင့္ သကၠရာဇ္ ၁၃၃၆ - ခုႏွစ္တြင္ ဆရာေတာ္အရွင္သည္ ၀ပ္ထမအုိးေက်ာင္းတုိက္၏ စာသင္နည္းစနစ္ကုိ ျမန္မာႏုိင္ငံစာသင္နည္းစနစ္သုိ႔ ျပဳျပင္ေျပာင္းလႊဲခဲ့ပါ၏။ ဤျပဳျပင္ေျပာင္းလဲခဲ့မႈအတြက္ ယေန႔ ထင္ ရွားေက်ာ္ၾကားလာေနေသာ ၀ပ္ထမအုိးထြက္ ဆရာေတာ္မ်ားက သက္ေသတည္ေနပါ၏။ ျမန္မာသင္ၾကားနည္းစနစ္ အတုိင္း သင္ၾကားႏုိင္ရန္အတြက္ သဒၵါ၊ အဘိဓာန္၊ အလကၤာ၊ ဆန္း စသည္တုိ႔ကုိ ျမန္မာပါဠိမွ ထုိင္းပါဠိအျဖစ္ ျပဳျပင္ ေျပာင္းလြဲခဲ့ျခင္းသည္ ထုိအခ်ိန္တြင္ ထုိင္းဘာသာျဖင့္ တစ္က်မ္းတည္းသာရွိေနေသာ ရူပသိဒၶိက်မ္းကုိ အေထာက္အကူ မ်ားစြာ ေပးႏိုင္ခဲ့ပါ၏။ ,,ပိဋကသုံးပုံကုိ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ထားတဲ့အရာ ေလးမ်ဳိးဟာ သဒၵါ၊ ဆန္း၊ အလကၤာ၊ အဘိဓာန္-ျဖစ္တယ္,, ဟူေသာစကားသည္ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး မၾကာခဏမိန္႔ၾကားေတာ္မူေသာ စကားပင္ျဖစ္ပါ၏။ ဆုိလုိယင္းမွာ- ဆန္း၊ အလကၤာ၊ အဘိဓာန္၊ သဒၵါ- တုိ႔ ကြ်မ္းက်င္မွသာလ်င္ ဓာတ္၊ ပစၥည္း၊ ၀ိဘတ္၊ ပုဒ္စပ္၊ ပုဒ္ျဖတ္ စသည္တုိ႔ က်ြမ္းက်င္နားလည္ႏုိင္မည္ ျဖစ္၏။ ထုိသုိ႔ က်ြမ္းက်င္နားလည္မွလည္း စာေပပရိယတ္ႏွင့္ပတ္သက္၍ ဆုံးျဖတ္ နည္းဆုံးျဖတ္ဟန္မ်ား မွန္မွန္ကန္ကန္ ဆုံးျဖတ္ႏုိင္မည္ ျဖစ္၏။ ထုိသုိ႔ မွန္မွန္ကန္ကန္ဆုံးျဖတ္ႏုိင္မွသာ ပိဋကသုံးပုံကုိ ေစာင့္ေရွာက္ႏုိင္လိမ့္မည္ဟု ဆုိလုိျခင္း ျဖစ္ပါ၏။

ေက်ာင္းတုိက္ၾကီးအတြက္ တုိးတက္စည္ပင္ရန္ တစ္ဖက္က ၾကဳိးစားအားထုတ္ယင္း အျခားတစ္ဖက္တြင္မူ ပရိယတၱိသာ သနာေတာ္အတြက္ ေက်းဇူးမ်ားေသာ က်မ္းမ်ားစြာကုိလည္း ေရးသားခဲ့ပါ၏။ ဤက်မ္းစားမ်ားသည္ပင္ ဆရာေတာ္ဘုရား ၏ ပရိယတ္စာေပအေပၚ ျမတ္ႏုိးမႈကုိ ထပ္ေလာင္းထင္ဟပ္ေစပါ၏။ (၁)ကစၥည္းသဒၵါၾကီး (၂)ေမာဂၢလာနဗ်ာကရဏ၊ (၃) သဒၵနီတိသုတၱမာလာ၊ (၄)ႏ်ာသ(မုခမတၱ ဒီပနီ)၊ (၅)အဘိဓာန္၊ (၆) အလကၤာ၊ (၇)ဆန္း၊ (၈)သုေဗာဓာလကၤာရဋီကာ ေဟာင္းဋီကာသစ္၊ (၉) ခုဒၵသိကၡာ၊ (၁၀)ဓာတြတၳသဂၤဟ၊ (၁၁) ေဘဒစိႏၱာ၊ (၁၂)ကစၥာယနသာရ၊ (၁၃)ဏြာဒိေမာဂၢလာန္၊ (၁၄)ဗာလာ၀တာရ၊ (၁၅)သခ်ၤာပကာသစာကုိယ္ႏွင့္ဋီကာ၊ (၁၆)ဥပစာရနယက်မ္း၊ (၁၇) ဥပသမၸဒကမၼ၀ါစာ၀ိနိစၦယ၊ (၁၈) သံခိတၱပါတိေမာကၡဳေဒၵသ၀ိနိစၦယ-တုိ႔သည္ ဆရာေတာ္ဘုရား ေရးသားျပဳစုခဲ့ေသာက်မ္းစာတုိ႔ ျဖစ္ပါ၏။

နံနက္ ၄-နာရီထကာ ဗုဒၶႏုႆတိဘာ၀နာ၊ ေမတၱာဘာ၀နာတုိ႔ကုိ ပြါးမ်ားရျခင္း၊ အာရုံတက္လ်င္ ယာဂုကုိ ဘုန္းေပးအျပီး ဆြမ္းခံၾကြၾကရျခင္း၊ သံဃာေလးပါးအား ဆြမ္းခံနားခြင့္ျပဳျပီး ေက်ာင္းပတ္၀န္းက်င္ကို သန္႔ရွင္းၾကရျခင္း၊ ဆြမ္းခံမွ ရရွိလာ ေသာေကာက္ညွဥ္းစသည္တုိ႔ကုိ အခ်ဳိအျဖစ္ဘုန္းေပးအျပီး နံနက္ ၇-နာရီ ၃၀-မိနစ္တြင္ ဘုရား၀တ္တက္ျပဳၾကရျခင္း၊ ၉-နာရီမွ ၁၀-နာရီအထိ စာတက္စာခ်ျပဳၾကရျခင္း၊ ၁၀-နာရီခြဲတြင္ ေနဆြမ္းဘုန္းေပးၾကရျပီး ၁၂-နာရီမွ ၁-နာရီအထိ အနား ယူခ်ိန္အျဖစ္ သတ္မွတ္ထားျခင္း၊ ၁-နာရီမွ ၅-နာရီထိ စာတက္စာအံစာခ်ျပဳၾကရျခင္း၊ ၅-နာရီတြင္ သံဃာအားလုံး ေက်ာင္း သန္႔ရွင္းေရး ျပဳလုပ္ၾကရျပီး ေရခ်ဳိးၾကရျခင္း၊ ည ၇-နာရီတြင္ ဘုရား၀တ္တက္ျပဳအျပီး ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး၏ျသ၀ါဒကုိ နာၾကားၾကရျခင္း၊ ယင္းေနာက္ ည ၈-နာရီမွ ၁၀-နာရီအထိ စာတက္စာခ်စာအံျပဳၾကရအျပီး ည ၁၀-နာရီတြင္ က်ိန္းစက္ အနားယူၾကရျခင္း၊ ဤသည္တုိ႔ကား ဆရာေတာ္ဘုရား ခ်မွတ္ေတာ္မူေသာ ၀ပ္ထမအုိးေက်ာင္းတုိက္၏ စည္းမ်ဥ္းစည္း ကမ္းမ်ားပင္ ျဖစ္ပါ၏။

ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး အရင္းအႏွီးျပဳခဲ့ေသာ ပရိယတၱိသာသနာသည္ ေအာင္ျမင္ခဲ့ပါသေလာ့ဟု ေစာေၾကာစစ္ေဆးပါက ေဖာ္ျပလတံ့ေသာရလဒ္မ်ားက အေျဖျဖစ္ပါလိမ့္မည္။ ထုိ႔တြင္ ထုိင္းႏုိင္ငံ၌ က်င္းပေသာစာေမးပြဲမ်ားကုိ ေအာင္ျမင္ေသာ စာသင္သားသံဃာေတာ္မ်ား၊ ျပည္ပႏုိင္ငံမ်ား၌ ေအာင္ျမင္ခဲ့ေသာ စာသင္သားသံဃာေတာ္မ်ားမွာ မ်ားျပားစြာရွိခဲ့ရာ ဤ၌ ျမန္မာစာပရိသတ္အား ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ေအာင္ျမင္ခဲ့ေသာ ၀ပ္ထမအုိးေက်ာင္းတုိက္မွ ဆရာေတာ္မ်ား၏ေအာင္ျမင္မႈကုိ သာ ေဖာ္ထုတ္ျပလုိပါ၏။ ယင္းဆရာေတာ္တုိ႔မွာ- အရွင္ဂႏၶသာရာဘိ၀ံသႏွင့္အရွင္ညဏကုသလတုိ႔ ျဖစ္ပါ၏။ အရွင္ဂႏၶ သာရာဘိ၀ံသသည္ ျမန္မာႏုိင္ငံမွ - သာသနဓဇဓမၼာစရိယ၊ ျပည္ျမဳိ႔နယ္-ျမိဳ႔နယ္စာေမးပြဲမ်ား၊ ၀ိသုဒၶါရုံဗာရာဏသီတုိက္-ေက်ာင္းတုိက္စာေမးပြဲမ်ား၊ ေစတီယဂၤဏဓမၼာစရိယ(ဒုတိယ)တုိ႔ကုိ ေအာင္ျမင္ခဲ့ျပီး ထုိင္းႏုိင္ငံမွ အဆင့္ ၈-ဆင့္တုိ႔ကုိလည္း ေအာင္ျမင္ခဲ့ပါ၏။ မဟာခ်ဴလာေလာင္ကြန္တကၠသုိလ္မွ (M.A) ဘြဲ႔ႏွင့္ ထုိင္းဘုရင့္သမီးေတာ္ မဟာခ်က္ကရီသီရီဒုံကုိယ္ တုိင္ဆက္ကပ္ေသာ Outstanding Buddhist Awards (Semadhammajak Award)ဘြဲ႔တုိ႔ကုိ ရရွိထားပါ၏။ ထုိ႔အျပင္ ဤအရွင္သည္ ဘန္ေကာက္ျမဳိ႔၊ လန္းပန္းျမဳိ႔ အပါအ၀င္ ထုိင္းႏုိင္ငံဘုရင္မင္းျမတ္၏ယု၀ဗုဒၶိကအသင္း၊ နခြန္ပထုံျမဳိ႔၊ ဗုဒၶ ေဃာသပါဠိစာေပေလ့လာေရးအသင္းတုိ႔၌ ကမၼဌာန္းျပသျခင္း၊ အဘိဓမၼာပုိ႔ခ်ျခင္း၊ ဘန္ေကာက္ျမဳိ႔၊ ၀ပ္ဖိခ်ဳိင္ယာကာရာမ္ ေက်ာင္းတုိက္၊ အဘိဓမၼာပိဋကဌာနတြင္ စာေပစိစစ္ေရးအဖြဲ႔၀င္ စသည္တုိ႔ကုိ လက္ရွိေဆာင္ရြက္ေနသကဲ့သုိ႔ ျပဳစုခဲ့ေသာ က်မ္းမ်ားမွာ -

(၁) သုေဗာဓာလကၤာရမဥၨရီ(အလကၤာဘာသာျပန္-နွာစုစုေပါင္း-၈၃၅)၊ (၂)၀ုေတၱာ ဒယမဥၨရီ (ဆန္းဘာသာျပန္-ႏွာ-၄၁၄)၊ (၃)ဗာလာ၀တာရ(သုဓ္သင္တည္းျဖတ္-ႏွာ-၁၂၈)၊ (၄)ပဒသဂၤဟ (သုဓ္သင္တည္း ျဖတ္-ႏွာ-၂၆၀)၊ (၅)ပဒရူပသိဒၶိမဥၨရီ (ပဒရူပသိဒၶိဘာသာျပန္-ပထမတြဲ-ႏွာ-၁၂၁၈)၊ (၆)သံ၀ဏၰနာမဥၨရီႏွင့္သံ၀ဏၰနာနိယံ (ႏွာ-၁၄၀)၊ (၇)ကစၥာယနသာရ မဥၨရီ (ဘာသာျပန္-ႏွာ-၂၂၄)၊ (၈)ဂႏၳာဘရဏ မဥၹရီ (ႏွာ-၂၀၀)၊ (၉)ပဒရူပသိဒၶိက်မ္း၏ခက္ဆစ္ခက္ရာအေမးအေျဖ (ႏွာ-၁၇၀)၊ (၁၀)၀ရတ္တရတနာကရ (သကၠတဘာသာျပန္-ႏွာ ၇၉)၊ (၁၁) ေနတၱိပါဠိေတာ္ (ဘာသာျပန္-ႏွာ-၆၆၄)၊ (၁၂)ေနတၱိအ႒ ကထာ(ဘာသာျပန္-ႏွာ-၆၉၀)၊ (၁၃)ေနတၱိဋီကာ(ဘာသာျပန္-ႏွာ-၄၀၆)၊ (၁၄) အဘိဓမၼတၳသဂၤဟႏွင့္ပရမတၳဒီပနီ (ဘာ သာျပန္-ႏွာ-၉၁၈)၊ (၁၅)အဘိဓမၼာအေရးေတာ္ပုံႏွင့္သဒၵါက်မ္းမ်ား၏သမုိင္း(ႏွာ-၁၃၀)၊ (၁၆)သစၥသေခၤပ(ဘာသာျပန္-ႏွာ-၁၈၄)၊ (၁၇)အဘိဓမၼာ၀တာရ(ဘာသာျပန္-ႏွာ-၅၁၀)၊ (၁၈)မဟာသတိပ႒ာနသုတၱ (မဟာစည္ဆရာေတာ္စာအုပ္မွဘာသာ ျပန္-ႏွာ-၄၅၄)၊ (၁၉)အာနာပါနဒီပနီ(ဘာသာျပန္-ႏွာ-၅၈)၊ (၂၀)ေဗာဇၥ်င္တရားေတာ္(ႏွာ-၁၈၈)၊ (၂၁)ဓမၼာစၾကာတရား ေတာ္(ဘာသာျပန္-ႏွာ-၄၀၀)၊ (၂၂)လြယ္ကူေသာနည္းျဖင့္ သတိပ႒ာန္က်င့္စဥ္ (ႏွာ-၈၄)၊ (၂၃)သတိပဌာန္(တစ္ခုတည္း ေသာလမ္း) (အဂၤလိပ္ဘာသာမွျပန္-ႏွာ-၄၂)၊ (၂၄)ရုပ္နာမ္သဘာ၀အလင္းျပက်မ္း (ႏွာ-၇၄)၊ (၂၅)၀ိပႆနာရႈနည္း (ဘာ သာျပန္-ပထမတြဲ-ႏွာ-၃၄၄)၊ (၂၆)၀ိပႆနာရႈနည္း (ဘာသာျပန္-ဒုတိယတြဲ-ႏွာ-၆၆၂)၊ (၂၇) သတိပဌာန္က်င့္စဥ္ (ႏွာ-၁၁၄) ၊ (၂၈)ဒါရုကၡေႏၶာပမသုတ္(အဂၤလိပ္ဘာသာမွျပန္-ႏွာ-၈၂)၊ (၂၉) နမကၠာရ+ မဟာပဏာမ (ဘာသာျပန္-ႏွာ-၈၆)၊ (၃၀)ေမတၱာဘာ၀နာ(ႏွာ-၈၀)၊ (၃၁)ပဇၨမဓု (ဘာသာျပန္-ႏွာ-၂၃၅)၊ (၃၂)ပရိတ္ၾကီး (ဘာသာျပန္-ႏွာ-၂၄၀)၊ (၃၃) ေတလ ကဋာဟဂါထာ(ဘာသာျပန္-ႏွာ-၁၇၇)၊ (၃၄) သူေတာ္ေကာင္းတရားႏွင့္ျဗဟၼစုိရ္တရားေလးပါး(ႏွာ-၄၂) တုိ႔ ျဖစ္ပါ၏။

အရွင္ဉာဏကုသလသည္ ျမန္မာႏုိင္ငံမွ သာသနာ့ဓဇဓမၼာစရိယဘြဲ႕၊ ဥဘေတာ၀ိဘဂၤဓရေကာ၀ိဒဘြဲ႔မ်ားကုိ ရရွိခဲ့ျပီး တိပိ ဋကမဟာဂႏၶာရုံေက်ာင္းတုိက္စာေမးပြဲြဲ႔မ်ားကုိလည္း ေအာင္ျမင္ခဲ့ပါ၏။ ထုိ႔အျပင္ ရန္ကုန္-တိပိဋကမဟာဂႏၶာရုံတုိက္တြင္ တိုက္ၾကပ္စာခ်ဆရာေတာ္အျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ျခင္း၊စာအုပ္မ်ားကုိ ေရးသားျပဳစုခဲ့ျခင္း၊ လက္ရွိ ဘန္ေကာက္ျမဳိ႔၊ မဟာခ်ဴ လာေလာင္းကြန္းတကၠသုိလ္၊ အဘိဓမၼာပိဋကဌာနတြင္ နည္းျပဆရာေတာ္အျဖစ္ ပရိယတၱိစာေပမ်ား ပုိ႔ခ်လ်က္ရွိျခင္းက ၀ပ္ထမအုိးသာသနာကုိ ေတာက္ေျပာင္ေစလ်က္ ရွိပါ၏။ ျမန္မာႏုိင္ငံ၊ မႏ ၱေလးျမဳိ႔၊ မဟာ၀ိသုဒၶါရုံတုိက္သစ္တြင္လည္း ေကာင္း၊ ရန္ကုန္ျမိဳ႔၊ ကမၻာေအး၊ တိပိဋကမဟာဂႏၶာရုံေက်ာင္းတုိ႔ တြင္လည္းေကာင္း စာသင္သားသံဃာေတာ္မ်ားအား ပညာသင္ပုိ႔ထားရာ ဤအရွင္တုိ႔သည္ ေနာင္ ၀ပ္ထအုိးသာသနာ၏ မ်ုဳိးဆက္မ်ားပင္ ျဖစ္ပါ၏။

ရင္းႏွီးျမဳွပ္ႏွံခဲ့ေသာ အရင္းအႏွီးပမာဏမ်ားအတြက္ ျမန္မာႏုိင္က အဂၢမဟာပ႑ိတဘြဲ၊ ထိုင္းနိုင္ငံက Outstanding Buddhist Awards (Semadhammajak Award) ေခၚေသာ သာသနာျပဳဘြဲ႔ (ဘုရင့္သမီးေတာ္ မဟာခ်က္ကရီသီရီဒုံ ကုိယ္တုိင္ ဆက္ကပ္သည္။)၊ Honorary Doctor of Philosophy in Buddhist Studies ေခၚေသာ ဂုဏ္ထူးေဆာင္ေဒါက္ တာ(မဟာခ်ဴလာေလာင္ကြန္းတကၠသုိလ္မွ ဆက္ကပ္သည္။)ဘြဲ႔တုိ႔ျဖင့္ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးအား အသိအမွတ္ျပဳခဲ့ၾကပါ ၏။ သုိ႔ေသာ္ ဤအသိအမွတ္ျပဳမႈမ်ားထက္ ၀ပ္ထမအုိးေျမသည္သာ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးျမဳပ္ႏွံခဲ့ေသာ အရင္းအႏွီးပမာ ဏမ်ားကုိ ေကာင္းစြာ အကဲျဖတ္ႏုိင္ပါလိမ့္မည္ဟု ဆုိခ်င္ပါ၏။

နံနက္ ၄-နာရီထေတာ္မူ၍ ဘုရားပန္းေတာ္ေရေတာ္တုိ႔ကုိ ကုိယ္ေတာ္တုိင္ လဲလွယ္ေတာ္မူလ်က္ ဘု၇ားရွိခုိးျခင္း၊ ၅-နာရီ ခြဲတြင္ အာရုံဆြမ္းအတြက္ ယာဂုဆြမ္း၊ ငွက္ေပ်ာသီးႏွစ္လုံးႏွင့္ ႏုိ႔မႈန္႔ေဖ်ာ္ရည္တစ္ခြက္တုိ႔ကို ဘုန္းေပးေတာ္မူျခင္း၊ ကုိယ္ ေတာ္တုိင္ နာရီ၀က္ေက်ာ္တစ္နာရီနီးပါး ေက်ာင္း၀ုိင္းအတြင္း တံျမက္စည္းလွဲသန္းရွင္းေရးလုပ္ျခင္း၊ ဒကာဒကာမမ်ား ေတြ႔ဆုံခြင့္ေပးျပီးေနာက္ စာၾကည့္ျခင္း၊ ၁၀-နာရီ ၁၅-မိနစ္တြင္ ေန႔ဆြမ္းအျဖစ္ ယာဂုႏွင့္အျခား ႏုးညံ့ေပ်ာ့ေပ်ာင္းေသာ အစားအစာမ်ားကုိ ဘုန္းေပးအျပီး ေဆး ၆-မ်ဳိးခန္႔ ဘုန္းေပးေတာ္မူျခင္း၊ ေန႔သန္႔စင္ေတာ္မူျခင္း၊ ေန႔လည္ပုိင္းတြင္ စာၾကည့္ ေတာ္မူ၍ ၄-နာရီခြဲတြင္ ေရဖက္တုိက္(က်န္းမာေရးအလုိ႔ငွါ ေရခ်ဳိးေတာ္မမူ)အျပီး ကုတင္ေပၚတြင္ ေႏြးေႏြးေထြးေထြး ခဏ တာလဲေလ်ာင္းျခင္း၊ ညေနပုိင္းတြင္ စတုမဓုကုိသာလ်င္ ဘုန္းေပးေတာ္မူျခင္း၊ ရ-နာရီခန္႔တြင္ ေဆးလိမ္းျပီးေနာက္ ဂုဏ္ ေတာ္ေမတၱာပြါးမ်ားျခင္း၊ ၉-နာရီတြင္မူ မည္သူ႔ကုိမွ် ေတြ႔ဆုံခြင့္မေပးေတာ့ဘဲ မိမိအခန္းတြင္း၌ အနားယူက်ိန္းစက္ေတာ္ မူျခင္း -စသည္တုိ႔သည္ ယေန႔မ်က္ေမွာက္ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး၏တစ္ေန႔တာ လည္ပတ္ေနေသာ လုပ္ငန္းစဥ္မ်ား ျဖစ္ပါ ၏။ ထုိ႔အျပင္ နာရီတုိင္းနာရီတုိင္းကုိ ၁၀-မိနစ္ေစာထားျပီးအလုပ္တုိင္းကုိ ၁၀-မိနစ္ ေစာ၍ျပဳလုပ္ေစျခင္းက ဆရာေတာ္ဘု ရားၾကီး၏၀ီရိယကုိ နာရီလက္တံမ်ားမွ ေျပာျပေနသေယာင္ရွိပါ၏။

သြားဆရာ၀န္၊ မ်က္စိဆရာ၀န္၊ ခြဲစိတ္ဆရာ၀န္တုိ႔၏ အျမဲတမ္းၾကည့္ရႈစစ္ေဆးမႈကုိ ခံယူေတာ္မူျခင္း၊ ပုံမွန္အားျဖင့္ စုစု ေပါင္း ဆရာ၀န္ ၇-ဦးတုိ႔ထံ ေဆးစစ္ေတာ္မူျခင္းျဖင့္ က်န္းမာေရးကုိ ေစာင့္ေရွာက္လ်က္ ရွိပါ၏။ ဤကဲ့သုိ႔ ေစာင့္ေရွာက္ ေနယင္းပင္ ဘန္ေကာက္ ေဆးရုံတြင္ ဆီးက်ိတ္ႏွစ္ေနရာကုိ တျပိဳင္နက္ခြဲစိပ္ခဲ့ရာ ထုိခြဲစိပ္ထားေသာေနရာမွ မန္းေရမ်ား ထြက္ျပီး မေပ်ာက္ဘဲ တစ္ႏွစ္နီးပါးခန္႔ ၾကာရွည္ေနခဲ့၏။ လန္းပန္းျမဳိ႔တြင္ ထုိအနာေဟာင္းအား တစ္ဖက္ကုိ တစ္ပတ္ႏႈန္း ျဖင့္ ႏွစ္ဖတ္လုံးကုိ ျပန္လည္ခြဲစိပ္ခဲ့ရာ ႏွစ္ပတ္အတြင္း ေကာင္းသြားပါ၏။ သုိ႔ေသာ္ ထုိသုိ႔ ေလးၾကိမ္ေျမာက္ ခြဲစိပ္ျပီးေနာက္ မွာေတာ့ ေဆာင့္ေၾကာင့္ထုိင္ရန္ ခက္ခဲလာသကဲ့သုိ႔ တင္ျပင္ေခြထုိင္ရန္လည္း ခက္ခဲ့လာေတာ့၏။( ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး ၏က်န္းမာေရးအတြက္ ေဆးကုသစရိတ္မ်ားကုိ ႏုိင္ငံေတာ္က တာ၀န္ယူထားပါသည္။)။ အဆီက်ေဆး ဘုန္းေပးျခင္း၊ ေသြးေပါင္ခ်ိန္ကုိ တုိင္းတာျခင္း ဤသည္တုိ႔ကေတာ့ ပုံမွန္လုပ္ငန္းမ်ား ျဖစ္ပါ၏။ သက္ေတာ္ရြယ္ေတာ္ အုိမင္းျပီျဖစ္ သျဖင့္ ဦးေႏွာက္အခြံ ေျခာက္ေသြ႔လာေသာေၾကာင့့္ အခ်ဳိ႔ေသာဆဲလ္မ်ား အလုပ္မလုပ္ေတာ့ရကာ ,, လဲသြားႏုိင္သည္၊ ဦးေႏွာက္အာရုံေၾကာမ်ား ထိခုိက္ႏုိင္သည္,, ဟု ဆရာ၀န္မ်ားက သတိေပးထားသျဖင့္ အထူးဂရုိက္စုိက္ရေၾကာင္းကုိ ယခု လက္ရွိအနီးကပ္ ျပဳစုေနေသာ အရွင္ဇနက(စစ္ကုိင္းတုိင္း၊မုံရြာခရုိင္၊ဘုတလင္၊ခ်င္းတြင္းရြာသား)ထံမွ သိရွိရပါ၏။

ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး၏ေမြးေန႔ပြဲသုိ႔ ျပည္တြင္းျပည္ပရွိ တပည့္ၾကီးတပည့္ငယ္ ဒကာဒကာမမ်ားျဖင့္ နွစ္စဥ္ စည္စည္ကား ကား ဆင္းႏြဲက်င္းပေတာ္မူပါ၏။ က်င္းပပုံမွာ ျမန္မာအတြက္ တစ္ရက္၊ ထုိင္းအတြက္တစ္ရက္ျဖင့္ ႏွစ္ရက္ဆက္တုိက္ က်င္းပေတာ္မူရာ က်င္းပခဲ့ျပီးေသာ သက္ေတာ္ ၈၉-ႏွစ္ေျမာက္ ေမြးေန႔ပြဲသုိ႔ ျမန္မာသံဃာ ၁၀-ပါးေက်ာ္ ႏွင့္ ထုိင္းသံဃာ ေတာ္ ၆၀-ပါး ၾကြေရာက္ၾကသည္ဟု ဆုိ၏။ (မွတ္ခ်က္။ ။ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးသည္ ေန႔စဥ္မိမိရရွိလာေသာ ပစၥည္း လာဘ္လာဘမ်ားကုိ သံဃာေတာ္မ်ားႏွင့္ မ်က္မျမင္ေက်ာင္းမ်ားသုိ႔ လႈဒါန္းစြန္႔ၾကဲေတာ္မူပါသည္။) ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး ၏ ေမြးေန႔ကုသုိလ္ပြဲကုိ ႏွစ္စဥ္က်င္းပျပဳလုပ္ခဲ့ရာ ၁၂၈၂-ႏွစ္ ေမြးေန႔ျဖစ္ေသာ္ ျမန္မာတုိ႔အလုိအရ ၁၃၇၀-ခုႏွစ္တြင္ ၈၈-ႏွစ္ျပည့္ေျမာက္ပြဲ ျဖစ္ေပလိမ့္မည္။ သုိ႔ေသာ္ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးကား ပဋိသေႏၶေနေသာကာလမ်ားကုိပါ ထည့္သြင္းေရ တြက္ေသာေၾကာင့္ ၁၃၇၀-ခုနွစ္တြင္ ၈၉-ျပည့္ျပီ ျဖစ္ခဲ့၏။ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးသည္ ႏွစ္စဥ္ ထုိအတုိင္း ေရတြက္သြား သည္ ျဖစ္ရာ လာမည့္ ၁၃၇၁-ခုနွစ္တြင္ သက္ေတာ္ ၉၀-ႏွစ္ျပည့္ေတာ့မည္ျဖစ္ပါ၏။ တပည့္ၾကီးငယ္မ်ားကလည္း ဆရာ ေတာ္ဘုရားၾကီးသေဘာေတာ္အတုိင္းပင္ တစ္ေသြးမတိမ္း လုိက္နာခဲ့ၾကရာ လာမည့္ႏွစ္ကုိးဆယ္ (၉၀)ျပည့္ကုိ တပည့္ၾကီး တပည့္ငယ္ (စကၤာပူ၊ မေလး၊ထုိင္၀မ္၊ျမန္မာ၊ကေနဒါ၊အေမရိကန္စသည္)ဒကာဒကာမမ်ားက စည္းကားသုိက္ျမဳိက္စြာ က်င္းပရန္ ရည္ရြယ္ထားေၾကာင္း သိရွိရပါ၏။

ဤသုိ႔ျဖင့္ ေက်းဇူးမ်ားရွင္ သက္ေတာ္ရွည္ ၀ပ္ထမအုိးဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး သည္,, သက္ေတာ္ ၉၀-အၾကဳိကာလမွသည္ ေနာင္ ႏွစ္ေပါင္း ရာေက်ာ္သည့္တုိင္ က်န္းမာခ်မ္းသာေတာ္မူလ်က္ သက္ ေတာ္ရွည္ေတာ္မူပါေစ,, -ဟု ဆုေတာင္း ေမတၱာမ်ားပုိ႔သရင္း ေမြးေန႔ရွင္ဆရာေတာ္ ဘုရားၾကီးအား ေမြးေန႔ကုသုိလ္အျဖစ္ ဤေဆာင္းပါးႏွင့္ ေရးသားပူေဇာ္ဦးခုိက္လုိက္ပါရေစ။ ။
တင့္ယဥ္


ကုိးကားခ်က္။ ။
(၁)ေရႊက်င္ဂုိဏ္း၏သာသနာေရးဆုိင္ရာ ေဆာင္ရြက္ခ်က္မ်ား(၁၉၄၈-၁၉၈၀)၊(သိန္းသိန္းႏု-ရန္ကုန္တကၠသုိလ္၊ သမုိင္းဌာန၊ ၁၉၉၂)၊
(၂)ေရႊက်င္ ရာျပည့္စာတမ္းမ်ား၊
(၃)အထုပၸတၱိစာေပ၊ ျမန္မာအထုပၸတၱိ(ပါရဂူ)၊
(၄)စာေရးသူအား ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးမွ ကုိယ္ေတာ္တုိင္ မိန္႔ေတာ္မူခ်က္မ်ားႏွင့္ အနီးေနတပည့္ အရွင္ဇနကထံမွ မိန္႔မွာခ်က္မ်ား၊
(မွတ္ခ်က္။ ။ စာေစာင္မွ----စာေရးသူ ျပန္လည္ပူေဇာ္သည္။)

Sunday, February 28, 2010

အေသာကေက်ာက္စာတုိင္မ်ား, မဇၥိ်ေဒသႏွင့္ပစၥႏ ၱရာဇ္ နယ္နိမိတ္


အေသာကမင္း၏ေက်ာက္စာမ်ားကုိ

(၁) ပါကစၥတန္ႏုိင္ငံ၌ (၂) ေနရာ
(၂) အာဖဂန္နစၥတန္ႏုိင္ငံ၌ (၂)ေနရာ
(၃) အိႏၵိယႏုိင္ငံႏွင့္နီေပါႏုိင္ငံတုိ့၌ (၂၉)ေနရာ

(၁) ေက်ာက္တုံးအေသး အမိန့္ျပန္တမ္း(Minor Rock Edicts)၊ ေနရာ(၄)ခု၊ အေရအတြက္(၁၉)
(၂) ေက်ာက္တုံးအၾကီး အမိန့္ျပန္တမ္း (Major Rock Edicts)၊ ေနရာ(၁၆)ခု၊ အေရအတြက္(၂၂)
(၃) ေက်ာက္ဂူကမၺည္းမွတ္တမ္း(Cave Inscriptions)၊ ေနရာ(၃)ခု၊ အေရအတြက္(၃)
(၄) ေက်ာက္တုိင္အေသးအမိန့္ျပန္တမ္း(Minor Pillar Edicts)၊ ေနရာ(၃)ခု၊ အေရအတြက္(၅)
(၅) ေက်ာက္တိုင္အၾကီးအမိန့္ျပန္တမ္း(Major Pillar Edicts)၊ ေနရာ(၂)ခု၊ အေရအတြက္(၂)
(၆) ေက်ာက္တုိင္ကမၺည္းမွတ္တမ္း(Pillar Inscriptions)၊ ေနရာ(၇)ခု၊ အေရအတြက္(၇)။

(၁) အေသာကမင္းသည္ အခ်ဳ့ိေက်ာက္စာကုိ ေခတ္သစ္ဆန္စခရစ္အမည္တြင္ေသာ ပရာကရစ္(Prakrit)အကၡရာ၊
(၂) အခ်ဳိ့ေက်ာက္စာကို ပါကစၥတန္ႏုိင္ငံႏွင့္အာဖဂန္နစၥတန္ႏုိင္ငံသုံး ဂရိက္(Greek)အကၡရာ၊
(၃) အခ်ဳိ့ေက်ာက္စာကုိ ေခတ္သစ္အာဖဂန္နစၥတန္ ေရွးေခတ္ ဂႏၶာရ္(Kandhar)ေဒသ အာရမၼိက္(Arammick)အကၡရာႏွင့္လည္းေကာင္း ေရးထုိးထားခဲ့သည္။

(၁) အေသာကနာမည္ျဖင့္ ေက်ာက္စာ(၂)ခု (ဂူဂ်ာရ္ႏွင့္မာစတီအရပ္) ၌ ေရးထုိးသည္။
(၂) ဓမၼပီယ-ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ ပီယဒႆီရာဇာ-ဟူ၍လညး္ေကာင္း၊ ပီယဒႆန-ဟူ၍လည္းေကာင္း အျခားေက်ာက္စာမ်ားတြင္ ေရးထုိးသည္။
မဇၥ်ိမေဒသ ျမဳိ့ရြာမ်ားမွ သမုိင္းရုပ္ၾကြင္းပုံရိပ္လႊာမ်ား(သာ၀တၳိျမန္မာေက်ာင္းဆရာေတာ္ ဦးၿသဘာသ)စာအုပ္မွ ကူးယူေဖာ္ျပသည္။


မဇၥိ်ေဒသႏွင့္ပစၥႏ ၱရာဇ္ေဒသ ပုိင္းျခားျပေသာ နယ္နိမိတ္
(၁)အေရွ့အရပ္= အဂၤတုိင္း၊ ကဇဂၤလနိဂုံး၊(ေခတ္သစ္-ဗီဟာျပည္နယ္-သႏၱာလႏွင့္ပရဂနာခရုိင္)။
(၂)အေရွ့ေတာင္အရပ္=အဂၤတုိင္း၊သလ၀တီ(ဆီလာအီျမစ္)၊(ေခတ္သစ္-ဗီဟာျပည္နယ္၊ ကာလကတၱားျမဳ့ိအေနာက္ေျမာက္အရပ္)။
(၃)ေတာင္အရပ္=အႆကတုိင္း၊ ေသတကဏၰိကနိဂုံး၊ (ေခတ္သစ္-အႏၶရာပရာေဒရွ္-Andhra Pradesh-ျပည္နယ္၊ေဂၚဓ၀တီ-Godavati-အရပ္၊ဟာဇာရီဘာဂခရွင္)။
(၄)အေနာက္ေတာင္အရပ္=အ၀ႏၱိတုိင္း၊ ဒကၡိဏပထ၊ (ေခတ္သစ္-မဓယပရာေဒရွ္-Madhaya Pradesh-ျပည္နယ္၊ ေမေဟဆ၀ါး-Maheshwar-အရပ္)။
(၅)အေနာက္အရပ္=ကုရုတုိင္း၊ ထုနျဗဟၼဏရြာ၊(ေခတ္သစ္-ဟာရယာန-Haryana-ျပည္နယ္၊ကာရခရုိင္၊ ထာေနဆရ-Thanasar-ရြာ)။
(၆) ေျမာက္အရပ္=ဥသီရဒၶဇေတာင္၊ ဟိမ၀ႏၱာေတာင္ေျခ၊(ေခတ္သစ္- ဥတၱရာပရာေဒ့ရွ္ျပည္နယ္ႏွင့္ နီေပါႏုိင္ငံနယ္စပ္ ဟရိဒြါရ-Haridwar-အရပ္)။
ေဖာ္ျပပါ နိဂုံး၊ျမစ္၊ ရြာ၊ေတာင္တုိ့မွ အျပင္ဖက္အရပ္မ်ားသည္ ပစၥႏ ၱရာဇ္ေဒသမ်ား ျဖစ္ၾက၍ အတြင္းဖက္အရပ္သည္ မဇၥ်ိမေဒသျဖစ္သည္။

(က)ျဖဴစင္ေသာ အက်င့္ရွိသူတုိ့ ျဖစ္ထြန္းရာအရပ္သည္ မဇၥ်ိမေဒသျဖစ္၏။(မေဇၥ်ာစ ေသာေဒေသာစာတိ မဇၥ်ိမေဒေသာ)။
(ခ) ဗုဒၶဘာသာ မျဖစ္ထြန္းရာႏွင့္ဘိကၡဳစေသာ ပရိသတ္ေလးပါးမရွိရာ (သုိ့)မဇၥ်ိမေဒသမွ အစြန္အဖ်ားက်သည့္အရပ္သည္ ပစၥႏ ၱရာဇ္ေဒသျဖစ္သည္။(ယတၳ နတၳိ ဂတိ ဘိကၡဴနံ ဘိကၡဴနီနံ ဥပသကာနံ ဥပသကီနံ)။
မဇၥ်ိမေဒသသမုိင္းရုပ္ၾကြင္းပုံရိပ္လႊာမ်ား-မွ-ကူးယူသည္။

Saturday, February 20, 2010

အပရိဟာနိယတရားမ်ား၏ ကြဲျပားျခားနားမႈမ်ား


ကမၻာေပၚတြင္ မူဆလင္မ်ားအဖုိ့၊ မကၠာျမဳိ့(Macca)၊ ဟိႏၵဴမ်ားအဖုိ့ အယုဒၶယျမဳိ့(Ayodhya)၊ခရစ္ယာန္မ်ားအဖုိ့ ေဂ်ရုဆလင္ျမဳိ့(Jeruslam)ျဖစ္သကဲ့သုိ့ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားအဖုိ့ အျမင့္ျမတ္ဆုံးျဖစ္ေသာ မဟာေဗာဓိေစတီနွင္ေဗာဓိပင္ရွိရာ ဗုဒၶဂယာျမဳိ့(Buddha Gaya)မွ ထြက္ခြါလာျပီးေနာက္ (၂၇-၁၂-၂၀၀၉)ေန့တြင္ ပတၱနားျမဳိ့သုိ့ ေရာက္ရွိခဲ့ပါသည္။

၂၈-၁၂-၂၀၀၉-ရက္ေန့၌ ထုိပတၱနားျမဳိ့၊ ျမန္မာေက်ာင္းမွ နံနက္ေစာေစာတြင္ ထြက္ခြါလာၾကေသာစာေရးသူတုိ့သည္ အေသာကေက်ာင္းတုိက္သုိ့ ၀င္ေရာက္ျပီးေနာက္ ဆက္လက္ထြက္ခြါလာၾကရာ ေ၀သာလီရွိ လိစၦ၀ီမင္းမ်ားေ၀စုရေသာ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ သရီရဓာတ္ေတာ္မ်ားကုိ ဌာပနာထားသည့္ ေစတီေတာ္ေနရာသုိ့ ေရာက္ရွိပါသည္။

ေ၀သာလီနယ္ေျမသုိ့ ေျခခ်သည္ဆုိလ်င္ပဲ ငယ္စဥ္ကပင္ စာေရးသူ ၾကဳိက္ႏွစ္သက္သည့္ စာအုပ္ျဖစ္ေသာ စာေရးဆရာၾကီးပါရဂူ ဘာသာျပန္ထားသည့္ - ေ၀သာလီ-စာအုပ္ကုိ ခ်က္ခ်င္း အမွတ္ရမိပါသည္။ ဂဏႏုိင္ငံအုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္ သုိ့မဟုတ္ အလွည့္က်စနစ္ျဖင့္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္ သုိ့မဟုတ္ ျပည္သူ့ဆႏၵအရအုပ္ခ်ဳပ္ေသာစနစ္၊ သို့မဟုတ္ ဒီမုိကေရစီ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္ကုိ ေဖာ္ျပထားရုံမွ်မက ႏုိင္ငံေရးေလာက၏ ရႈပ္ေထြးမႈးမ်ား၊ ဂဏအုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္၏ အားနည္းခ်က္အားသာခ်က္မ်ားကုိလည္း စာေရးဆရာသည္ အကြက္က်က် ေဖာ္ျပထားေသာစာအုပ္ ျဖစ္ပါသည္။ ထုိ့ထက္ ဤစာအုပ္ကုိ ၾကဳိက္ႏွစ္သက္၍ စြဲျမဲစြာဖတ္ျခင္း၏ အေၾကာင္းမွာ စာေရးသူ ဖတ္ခဲ့ဘူးေသာ စာအုပ္တစ္အုပ္၌ ကုလသမဂၢ အေထြေထြအတြင္းေရးမႈး ခ်ဳပ္ေဟာင္း ျမန္မာႏုိင္ငံသား ဦးသန့္ ေျပာဆုိခဲ့သည့္- ေခတ္အဆက္ဆက္ ႏုိင္ငံေရးစနစ္မ်ားစြာရွိရာတြင္ ဒီမုိကေရစီစနစ္သည္ အေကာင္းဆုံးစနစ္မဟုတ္ခဲ့လ်င္ေတာင္ ယေန့မ်က္ေမွာက္ေခတ္တြင္ေတာ့ အေကာင္းဆုံးစနစ္တစ္ခု ျဖစ္ေၾကာင္း-ဟူေသာ စာေၾကာင့္လည္း ျဖစ္ပါသည္။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္လက္ထက္ ဤကဲ့သုိ့ ျပည့္သူ့ဆႏၵႏွင့္အညီ က်င့္သုံးေသာႏုိင္ငံမ်ားမွာ အလႅကပၸႏွင့္ ေကသပုတၱ တုိ့ျဖစ္သည္ဟု ဆုိသည္။

အပရိဟာနိယတရား (၇)ပါးကုိ က်င့္သုံးေနသမွ်ကာလပတ္လုံး ေ၀သာလီႏုိင္ငံကုိ မည္သည့္တုိင္းႏုိင္ငံမွ တုိက္ခုိက္ျဖဳိဖ်က္၍မရနုိင္ေၾကာင္းကုိ ဘုရားရွင္သည္ ေဟာၾကားခဲ့ပါသည္။ စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းသည္မွာ ဤ(၇)ခ်က္ကုိ က်င့္သုံးေနသည္ဟု ဆုိရာ၀ယ္ ဘုရားရွင္၏ညဏ္ေတာ္ျဖင့္သာလ်င္ ျမင္၍ ေဟာၾကားျခင္းလား သို့မဟုတ္ လိစၦ၀ီမင္းတုိ့ကုိယ္တုိင္ပင္ ဤ(၇)ခ်က္ကို က်င့္သုံးေနျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း သိရွိပါသလားဟူေသာ အခ်က္ပင္ျဖစ္ပါသည္။ ပုိ၍စိတ္၀င္စားရန္အေၾကာင္းကား အျခားေသာပေဒသရာဇ္စနစ္မ်ား ထုိအခိ်န္၌ထြန္းကား ေနေသာ္လည္း ဘုရားရွင္သည္ သူ၏တပည့္သားသမီးမ်ားအား ဤ(၇)ခ်က္ႏွင့္အလားတူေသာ အခ်က္(၇) ခ်က္ကုိ က်င့္သုံးေနသမွ်ကာလပတ္လုံး သာသနာေတာ္ၾကီး မဆုတ္ယုတ္ႏုိင္ေၾကာင္းကုိ ေဟာၾကားခဲ့ေသာအခ်က္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။

ရက္မ်ားမၾကာမီက အိႏၵိယႏုိင္ငံ၏တစ္ေနရာတြင္ အိႏၵိယႏုိင္ငံသားမ်ားအား ျမန္မာဆရာေတာ္တစ္ပါးသည္ တရားဓမၼမ်ားေဟာၾကားခဲ့ပါသည္။ ထုိ၌ ဤအပရိဟာနိယတရားမ်ားသည္ သာသနာေတာ္တြင္း၌ က်င့္သုံးရန္ေဟာၾကားထားေသာတရားမ်ား ျဖစ္ပါသည္။ ဆုိလုိသည္မွာ ဘုရားသားေတာ္မ်ားျဖစ္ေသာ ရဟန္းသာမေဏမ်ား သီးတင္းသုံးရာေနရာအသုိင္းအ၀ုိင္းအတြက္သာ က်င့္သုံးရန္ ေဟာၾကားထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။ လူမ်ားအတြက္ကုိကား ျမတ္စြာဘုရားသည္ ပေဒသရာဇ္စနစ္ျဖင့္အုပ္ခ်ဳပ္ေသာႏုိင္ငံသုိ့ မင္းက်င့္တရား ၁၀-ပါးကုိ က်င့္သုံးရန္ ေဟာၾကားခဲ့သကဲ့သုိ့ မလႅမင္းတုိ့ကဲ့သုိ့ေသာ ဂဏအုပ္ခ်ဳပ္ေရးက်င့္သုံးသူမ်ားကုိလည္း ၄င္းတုိ့က်င့္သုံးေနေသာစနစ္သည္ ေကာင္းေၾကာင္းကုိ ေျပာဆုိခဲ့ပါသည္။ သုိ့ေသာ္ အပရိဟာနိယတရားမ်ားသည္ အေသးငယ္ဆုံးေသာ အသင္းအဖြဲ့မွသည္ အၾကီးမားဆုံးေသာ အဖြဲ့အစည္းမ်ားတုိင္ က်င့္သုံးသြားပါက ၾကီးပါြးတုိးတက္မည္သာျဖစ္ျပီး လူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ စနစ္တစ္ခုခုကုိသာ ရည္ရြယ္၍ ေဟာၾကားထားျခင္းမဟုတ္ေၾကာင္းကုိ ရွင္းလင္းျပခဲ့ပါသည္။ ျမတ္ဘုရားရွင္သည္ မဟာကရုဏာရွင္ျဖစ္သည္အားေလ်ာ္စြာ တုိင္းသူျပည္သားတုိ့၏ အက်ဳိးစီးပါြးျဖစ္ထြန္းေရးကုိသာ ဦးတည္ေဟာၾကားခဲ့ေၾကာင္း စသည္ျဖင့္ အပရိဟာနိယႏွင့္စပ္ဆက္၍ ေဟာၾကားသြားပါသည္။ အႏွစ္ခ်ဳပ္အားျဖင့္ ညီညြတ္ေနသမ်ွကာလပတ္လုံး-ဆုိသည့္ အဓိပၸါယ္သက္ေရာက္ေသာစကားမ်ားပင္ ျဖစ္ပါသည္။

ေနာက္တစ္ခုမွာ ေ၀သာလီအနီးတြင္ အမရပုရေတာအုပ္ႏွင့္ ေဂါသိဂၤအမည္ရွိေသာ အင္ၾကင္းေတာ တည္ရွိပါသည္။ ထုိေဂါသိဂၤအင္ၾကင္းေတာ၌ အႏုရုဒၶါေထရ္၊ နႏၵိယေထရ္၊ ကိမိလေထရ္တုိ့သည္ အတူတကြ သီတင္းသုံး ၾကပါသည္။ ဤအရွင္ေထရ္တုိ့အား ျမတ္ဘုရားရွင္က သဟဇာတမ်ွတပါရဲ့လား-ဟု ေမးေတာ္မူေသာအခါ မိမိတုိ့သည္ တစ္ေနရာစီ ေနထုိင္ၾကေသာ္လည္း စိတ္အားျဖင့္ တညီတညြတ္တည္း တစိတ္တည္းပင္ ျဖစ္ပါေၾကာင္း ေလ်ွာက္ထားၾကေလသည္။ ဤသည္မွာ ေ၀သာလီ၏ညီညြတ္မႈက ထုိမေထရ္မ်ား၏စိတ္သႏၱာန္သို့ အေရာင္ဟပ္ေလသလား- ရုိက္ခတ္ေလသလားဟု စဥ္းစားမိျခင္းပင္ ျဖစ္ပါသည္။ သို့ေသာ္ ရဟႏၱာမေထရ္ေတြပဲ မညီညြတ္တဲ့စိတ္ ရွိပါ့မလားဆုိသည့္ ေမးခြန္းကိုေတာ့ ျပန္လည္ေျဖၾကားဖုိ့ရန္ ခက္ခဲပါလိမ့္မည္။ သုိ့ျဖစ္၍ ေ၀သာလီသည္ ေ၀သာလီအတြက္သာမက ဘုရားရွင္သာသနာအတြက္၊ မေထရ္တုိ့၏ႏွလုံးသားအတြက္ ညီညြတ္မႈကုိ ေဖာ္ျပေနေသာ သေကၤတျဖစ္သည္။

တဖန္ ဤကဲ့သုိ့ညီညြတ္သျဖင့္ ဘုရားရွင္ကုိယ္ေတာ္တုိင္ နမူနာယူ၍ ေဟာၾကားခဲ့ရေသာ ေ၀သာလီသည္ ထုိုညီညြတ္မႈကို ထိန္းမထားႏုိင္ခဲ့ပါ။ အေၾကာင္းမွာ ဘုရားရွင္ပရိနိဗၺာန္စံျပီးေနာက္ အဇာတသတ္မင္းသည္ ၀ႆကာရအမတ္အား လိစၦ၀ီမင္းတုိ့၏ ညီညြတ္မႈကုိ ျဖဳိခြဲေစခဲ့သည္။ ေ၀ႆကာရသည္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ထံမွ လိစၦမင္းတုိ့၏အတြင္းေရးမ်ားကို သိရွိ၍ ညီညြတ္မႈကုိ ျဖဳိခဲြႏုိင္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္ဟု ယူဆေျပာဆုိျခင္းမ်ားရွိသည္။

ဤျပဳိကြဲရျခင္း၏အေၾကာင္းကုိ ေကာက္ခ်က္ခ်မည္ဆုိပါက ဘုရားရွင္၏ ေဟာၾကားျခင္းႏွင့္ ေ၀ႆကာရ၏ ေသြးခြဲျခင္းတုိ့ထက္ ညီညြတ္မႈကုိ ထိန္းသိမ္းမထားႏုိင္ေသာ လိစၦ၀ီမင္းတုိ့၏ အားနည္းခ်က္သာျဖစ္ႏုိင္ပါသည္။ မည္သုိ့ပင္ဆုိေစ ဘုရားရွင္၏ပိဋကတ္ေတာ္မွလာေသာ ဤေ၀သာလီႏုိင္ငံ၏ ႏုိင္ငံေရးျဖစ္စဥ္မ်ားသည္ ေႏွာင္းလူတုိ့အား အတုယူအာက်စရာမ်ား သံေ၀ဂျဖစ္ဖြယ္ရာမ်ားျဖင့္ ျပည့္ႏွက္ေနေသာ သမုိင္းတစ္ပုဒ္ပင္ျဖစ္သည္။

Tuesday, February 16, 2010

အရွင္အရိယဓမၼ (ဘုံေဘ)၏ သမုိင္း



အိႏၵိယႏုိင္ငံ၊ဘုံေဘျမဳိ့သည္ ျမန္မာႏုိင္ငံမွ ေရာက္ရွိလာေသာဗုဒၶသာသနာႏွင့္ ေရွးပုိင္းႏွစ္မ်ားကပင္ အက်ြမ္း ၀င္ျပီး ျဖစ္ေၾကာင္း သမုိင္းမ်ားအရ သိရွိရပါသည္။ ယခုအခါ ဆရာၾကီးဂုိအင္ကာဟူေသာ ကမၻာေက်ာ္ ကမၼဌာန္း နည္း ျပ ဆရာၾကီးက အထင္အရွားရွိေနျပန္ရာ ဘုံေဘျမဳိ့သည္ ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ ဗုဒၶသာသနာႏွင့္စပ္ဆက္ေန သည္မွာ အတုိင္းထက္အလြန္ဟု ဆုိရေပေတာ့မည္။ ထုိသုိ့ဘုံေဘျမဳိ့တြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ဗုဒၶ သာသနာႏွင့္စပ္ဆက္ေနေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားစြာရွိရာ ဤ၌ အရွင္အရိယဓမၼ(ဘုံေဘ)၏ သမုိင္းအက်ဥ္းကုိ ေဖာ္ျပလုိပါသည္။

ဆရာေတာ္၏ ေရွးဦးဘဲြ ့ေတာ္အမည္မွာ အရွင္ဥကၠံသျဖစ္ျပီး ဆရာေတာ္အရွင္ဥကၠ႒မွ အရွင္အရိယဓမၼဟု ဘြဲ့အမည္ေျပာင္းလဲေပးခဲ့သည္။ ျမန္မာဘာသာစကားကို ေကာင္းစြာေျပာဆုိႏုိင္ေသာ အဂၤလိပ္အိႏၵိယ ကျပားျဖစ္ပါသည္။ ရုပ္ရည္အားျဖင့္ အိႏၵိယဘက္သုိ့ ပုိ၍ ႏြယ္သည္ဟု သိရွိရပါသည္။ အိႏၵိယႏုိင္ငံ၊ ဘုံေဘျမဳိ့၊ စိန့္ေဇးဗီးယားေကာလိပ္မွ B.A ဘြဲ ့ကုိ ေအာင္ျမင္ ရရွိခဲ့ပါသည္။ မည္သည့္ႏုိင္ငံသားျဖစ္သည္ကို တိက်စြာ ရွာေဖြ၍ မသိရွိရေသးသျဖင့္ ဤ၌ မေဖာ္ျပႏုိင္ေသးပါ။

အရွင္အရိယဓမၼသည္ ျဖဴးျမဳိ့ေဒသ၌ ရဟန္းျပဳခဲ့သည္ဟု သိရွိရပါသည္။ အရွင္အရိယဓမၼသည္ ေရွးဦးစြာ ေတာင္ငူျမိဳ့၊ ေလာကုတၱရာသိမ္ဦးေက်ာင္းဆရာေတာ္ ဦးကု႑လာဘိ၀ံသထံသို့ ေရာက္ရွိျပီး ထုိဆရာေတာ္၏ေစလႊတ္ခ်က္ျဖင့္ ဆရာေတာ္အရွင္ဥကၠ႒ထံသုိ့ ေရာက္ရွိျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ အရွင္ကု႑လာဘိ၀ံသ-ဟူသည္မွာ ေက်းဇူးရွင္ ဗာရာဏသီဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး၏ ဦးၾကီးေတာ္အရင္းျဖစ္ပါသည္။ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ရဟန္းေတာ္မ်ားထဲမွ ေလယာဥ္ပ်ံကုိ ပထမဦးဆုံး စီးခြင့္ရရွိေသာေၾကာင့္ ေလယာဥ္ပ်ံ-အရွင္ကု႑လဟု ေက်ာ္ၾကားေတာ္မူသကဲ့သုိ့ ဓမၼကထိကဆရာေတာ္အျဖစ္ ျဖင့္လည္း တုိင္းျပည္တြင္ လူသိထင္ရွားပါသည္။

သိမ္ဦးဆရာေတာ္သည္ ဆရာေတာ္အရွင္ဥကၠ႒ႏွင့္ ေတာင္တြင္းၾကီးျမဳိ့၊ အေရွ့ေျမာက္ဖက္ရွိ ရတနာပင္စည္ေက်ာင္းတြင္ အတူတကြ စာသင္ခဲ့ဖူးသကဲ့သုိ့ ထုိ့အတူ မႏၱေလးျမဳိ့၊ မဟာ၀ိသုဒၶါရုံေက်ာင္းတုိက္တြင္လည္း ဤဆရာေတာ္နွစ္ပါးသည္ ငယ္စဥ္ကပင္ စာသင္ဘက္ျဖစ္သည္ဟု သိရွိရပါသည္။ ျပည္ခရုိင္၊ ၀က္ထီးကန္အနီး ေက်ာက္ကြင္းရြာ၌ ဗုဒၶဘာသာႏွင့္ခရစ္ယာန္ ဘာသာျပဳိင္ပြဲတြင္ ေလာကုတၱရာသိမ္ဦးဆရာေတာ္ အရွင္ကု႑လသည္ သဘာပတိနာယက အၾကီးအမႈးအျဖစ္ျဖင့္ ပါ၀င္ခဲ့ပါသည္။ စိတ္၀င္စားရန္ေကာင္းသည့္ေနာက္ထပ္ အေၾကာင္းတစ္ခုကား ဆရာေတာ္ အရွင္ဥကၠဌ၏ လူေသလူျဖစ္ ၀ိနိစၦယတြင္ သိမ္ဦးဆရာေတာ္ဘုရား၏တူျဖစ္သူ ဗာရာဏသီဆရာေတာ္ဘုရားက ဥကၠဌအျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ေသာအခ်က္ပင္ျဖစ္သည္။

အရွင္အရိယဓမၼသည္ ဆရာေတာ္အရွင္ဥကၠ႒၏ေက်ာင္းတြင္ အဂၤလိပ္စာေပမ်ားကုိ သင္ၾကားေပးရင္း အျခားတဖက္တြင္ ဆရာေတာ္ အရွင္ဥကၠ႒ထံမွ အဘိဓမၼာစာေပမ်ားကုိ ေလ့လာခဲ့ပါသည္။ အရွင္အရိယဓမၼသည္ ခရစ္ယာန္ဘာသာမွ ဗုဒၶဘာသာသုိ့ ကူးေျပာင္းလာေသာဆရာေတာ္ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာက္ကြင္းရြာ၌က်င္းပေသာ ၀ါဒႏွစ္ခုျပဳိင္ပြဲတြင္ အရွင္ဥကၠ႒၏ေနာက္ပါေတာ္အျဖစ္ လုိက္ပါေဆာင္ရြက္ခဲ့ သည္။ အီတာလ်ံဆရာေတာ္ ဦးေလာကနာထ၏ အိႏၵိယသုိ့ ေျခလ်င္ခရီးၾကြသည့္အဖြဲ ့တြင္ ပါ၀င္ခဲ့ေသာ္လည္း အိႏၵိယသုိ့မေရာက္မီ လမ္းခုလတ္၌ပင္ ဆရာေတာ္အရွင္ဥကၠ႒၏ေျခရင္းသုိ့ ျပန္လည္ ၾကြေရာက္လာခဲ့သည္။

အိႏၵိယႏုိင္ငံ၊ ဘုံေဘျမဳိ့၊ ဗုဒၶဘာသာအသင္းကုိ တည္ေထာင္သူလည္းျဖစ္ျပီး ဥကၠ႒လည္းျဖစ္ေသာ ေဒါက္တာနာယားသည္ ၄င္းတုိ့တည္ေဆာက္လႈဒါန္းထားေသာ ဗုဒၶ၀ိဟာရေက်ာင္း၌ ေက်ာင္းထုိင္သီတင္းသုံးရန္ ဆရာေတာ္အရွင္ဥကၠ႒အား ပင့္ေလွ်ာက္ခဲ့ပါသည္။ ဆရာေတာ္အရွင္ဥကၠ႒သည္ အရွင္အရိယဓမၼအား ဘုံေဘျမိဳ့၊ ဗုဒၶ၀ိဟာရေက်ာင္းသုိ့ ကုိယ္စားအျဖစ္ သီတင္းသုံးေစခဲ့ပါသည္။ အရွင္အရိယဓမၼသည္ အိႏၵိယႏုိင္ငံ၊ ဘုံေဘျမဳိ့၊ ဗုဒၶ၀ိဟာရေက်ာင္းတြင္ (၂)ႏွစ္ခန့္ သီတင္းသုံး၍ ၁၉၃၈-ခုႏွစ္တြင္ အရွင္ဥကၠ႒၏ေျခေတာ္ရင္းသုိ့ ျပန္လည္ေရာက္ရွိခဲ့ပါသည္။ ဘုံေဘျမဳိ့၌ သီးတင္းသုံးစဥ္ကာလ ေဒါက္တာအမ္ေဘဒကာအစရွိေသာ ပညာရွင္မ်ား၊ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ ကုန္သည္ပြဲစားမ်ား၏ ခက္ခဲနက္နဲေသာ ေမးခြန္းမ်ားကို ရွင္းလင္းျပတ္သားစြာ ေျဖဆုိေပးႏုိင္ခဲ့ပါသည္။ ထုိေမးခြန္းမ်ားႏွင့္ အေျဖမ်ားကုိ ျမန္မာျပည္တြင္ ဗုဒၶ၀ါဒျပႆနာမ်ားဟူေသာအမည္ျဖင့္ စာအုပ္ထုတ္ေ၀ထားပါသည္။

ဤ၌ ေဒါက္တာအမ္ေဘဒကာ(Dr ambedkar)ဟူသည္ ဇာတ္နိမ့္မ်ားအား ဗုဒၶဘာသာသုိ့ ေျပာင္းလဲေစခဲ့ေသာ အိႏၵိယဗုဒၶဘာသာတုိ့၏ ဖခင္ၾကီးျဖစ္ေပသည္။ ေဒါက္တာအမ္ေဘဒကာႏွင့္တကြ ဇာတ္နိမ့္မ်ားသည္ ျမန္မာႏုိင္ငံသား ရခုိင္းဖြား ဆရာေတာ္ၾကီးဦးစႏၵာမဏိ (ကုသိနာရုံဆရာေတာ္)ထံမွ ဗုဒၶဘာသာအျဖစ္ ခံယူၾကျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ထုိဗုဒၶဘာသာခံယူပြဲကုိ နာဂပူရ္ျမဳိ့တြင္ က်င္းပရာ ထုိဗုဒၶဘာသာခံယူသည့္ေနရာကုိ အထိမ္းအမွတ္အျဖစ္ ေစတီေတာ္ တည္ထားကုိးကြယ္ထား ပါသည္။ အိႏၵိယႏုိင္ငံတစ္ခုလုံးတြင္ ဗုဒၶဘာသာအမ်ားဆုံးေနရာသည္ နာဂပူရ္ေဒသျဖစ္သည္ဟု သိရွိရပါသည္။ စာေရးသူတုိ့ေရာက္ရွိသြားေသာ အခ်ိန္တြင္ မုိးကုတ္ကမၼဌာန္းနည္းျဖင့္ ၀ိပႆနာကမၼ႒ာန္းကုိသင္ၾကားျပသေနေသာ ဆရာေတာ္သီတင္းသုံးသည့္ ျမန္မာေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္း ရွိပါသည္။ ထုိ့အျပင္ အျခားေသာ အိႏၵိယရဟန္းေတာ္မ်ားသီတင္းသုံးေသာေက်ာင္းမ်ားလည္း အမ်ားအျပားရွိပါသည္။ အိႏၵိယႏုိင္ငံ၏ အလည္တည့္တည့္ဗဟုိက်ေသာဌာနသည္ နာဂပူရ္ျမဳိ့ ျဖစ္ေၾကာင္းကုိ ထုိျမဳိ့တြင္ အမွတ္အသားသေကၤတျဖင့္ ျပသထားပါသည္။

ထုိင္းႏုိင္ငံသားမ်ားသည္ ထုိင္းဘုရင့္ပုံေတာ္ကုိ ဘုရားစင္မ်ားေရွ့တြင္ ရုိေသးေလးစားအျမတ္တႏုိးထားရွိၾကသကဲ့သို အိႏၵိယဇာတ္နိမ့္မွ ၀င္ေရာက္လာေသာ ဗုဒၶဘာသာအမ်ားစုသည္ ဘုရားစင္မ်ားေရွ့တြင္ ေဒါက္တာအမ္ေဘဒကာ၏ ဓာတ္ပုံ ပန္းခ်ီ ပန္းပု စသည္ပုံမ်ားကုိ အျမတ္တႏုိးထားရွိၾကပါသည္။ ထုိဗုဒၶဘာသာခံယူပြဲကုိ (၁၉၅၆ )ခုနွစ္၊ သာသနာေတာ္ (၂၅၀၀)ျပည့္တြင္ က်င္းပျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ သို့ျဖစ္၍ ထုိဗုဒၶဘာသာခံယူပြဲမက်င္းပမီ အရွင္အရိယဓမၼသည္ အိႏၵိယႏုိင္ငံ၊ ဘုံေဘျမဳိ့၌ သီတင္းသုံးခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ထုိ့ေနာက္ အရွင္အရိယဓမၼသည္ အေမရိကန္ႏုိင္ငံတြင္ သာသနာျပဳလုိသျဖင့္ ထုိစဥ္ကအေမရိကန္ သမၼတျဖစ္ေသာ သမၼတ ရုစဘဲ့လ္ထ္ထံသုိ့ သာသနာျပဳခြင့္ေပးပါရန္ စာတစ္ေစာင္ေရးသား၍ေပးပုိ့ခဲ့ပါသည္။ အေမရိကန္သမၼတထံမွ သာသနာျပဳရန္ ခြင့္ျပဳခ်က္ အေၾကာင္းျပန္စာရရွိသျဖင့္ အေမရိကန္သုိ့ သာသနာျပဳၾကြရန္ ဆုံးျဖတ္ခဲ့ပါသည္။ ရန္ကုန္ျမဳိ့၊ ဗုဒၶဘာသာအသင္းမွ ေထာက္ပံ့ေသာခရီးစရိတ္ျဖင့္ အေမရိကန္သုိ့ ၾကြေရာက္ေတာ္မူပါသည္။ ဆရာေတာ္အရွင္အရိယဓမၼ(ဘုံေဘ)သည္ မကၠဆီကုိႏုိင္ငံတြင္ ပ်ံလြန္ေတာ္မူသည္ဟု သိရွိရပါသည္။ သုိ့ျဖစ္ ဤ၌ ဆရာေတာ္အရွင္အရိဓမၼ(ဘုံေဘ)၏ ဘ၀အတၳဳပၸတ္ကုိ အဆုံးသတ္ပါသည္။

Monday, February 15, 2010

အေသာကမင္းၾကီးႏွင့္စကားေျပာၾကည့္ျခင္း


၂၈-၁၂-၂၀၀၉-ေန့ မနက္ေစာေစာတြင္ ပတၱနားျမန္မာေက်ာင္းမွ ဆက္လက္ခရီးထြက္ခြါလာရာ ေစာေစာစီးစီး ပင္ တတိယသဂၤါယနာ တင္ရာေနရာသုိ့ ေရာက္ရွိပါသည္။ အရွင္ေမာဂၢလိပုတၱတိႆမေထရ္က ဦးေဆာင္၍ သဂၤါယနာတင္ျခင္း ျဖစ္ျပီး အေသာကမင္းၾကီး လက္ထပ္တြင္ သဂၤါယနာတင္ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ဤေနရာသုိ့ ေရာက္သည္ဆုိလ်င္ပဲ အေသာကမင္းၾကီးအား စကားမ်ားစြာကုိ ေျပာျဖစ္ခဲ့မိသည္။

အရွင္မင္းၾကီး” အရွင္မင္းၾကီးဟာ သာသနာေတာ္အတြက္ ဒါမွမဟုတ္ ေမာရိယအင္ပါယာအတြက္ ဒီလုိမွမဟုတ္ ေလာကၾကီး ေကာင္းက်ဳိးအတြက္ အက်ဳိးျပဳလုပ္ငန္းေတြ လုပ္ခဲ့တယ္ဆုိတာ ေက်ာက္စာမ်ားအရ၊ သမုိင္းဆုိင္ရာမ်ားအရ သိရွိျပီးျဖစ္ပါတယ္။ ျငင္းဆုိစရာလည္း အေၾကာင္းမရွိပါ။ ယေန့တုိင္ေအာင္လည္း အရွင္မင္းၾကီးအား ဘာသာတရားရဲ့ သူရဲေကာင္း၊ အိႏၵိယနယ္ေျမရဲ့ တန္ဖုိးမျဖတ္ႏုိင္တဲ့ ရတနာအျဖစ္ျဖစ္ ရပ္တည္ေနဆဲျဖစ္တယ္ဆုိတာလည္း လူတုိင္းအသိပါ။ အက်ြ္ႏုပ္ ဤဘ၀သုိ့ေရာက္ရွိလာျခင္းဟာ အရွင္မင္းၾကီနဲ့ တုိက္ရုိက္သက္ဆုိင္ေကာင္း သက္ဆုိင္ေနပါလိမ့္မယ္။ အသင္သာ အျခားႏုိင္ငံမ်ားကုိ သာသနာျပဳမလႊတ္ခဲ့ယင္ အက်ြႏုပ္ ဤဘ၀ကုိ ေရာက္ရွိေကာင္းမွေရာက္ရွိပါ လိမ့္မယ္။ အဲဒီလုိပါပဲ အရွင္မင္းၾကီး၏ ေက်းဇူးကိုလည္း ယခုေလာက္ နားလည္ခ်င္မွ နားလည္ပါလိမ့္မယ္။

ဒါေပမယ့္ အရွင္မင္းၾကီးကုိ အကြ်ႏုပ္ တကယ္ေလးစားၾကည္ညဳိတဲ့ေနရာမွာ အဲဒီလုပ္ရပ္ေတြထက္ အျခားေလးစားၾကည္ညဳိတဲ့အရာ ရွိပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့ အမွားမွ အမွန္သုိ့ဟုပဲ ဆုိဆုိ ဒါမွမဟုတ္ အဆုိးမွ အေကာင္းသုိ့ဟုပဲ ေျပာေျပာ ဒီလုိမွမဟုတ္ ဘာသာတရားတစ္ခုမွ တစ္ခုသုိ့ ေျပာင္းတယ္ဟုပင္ ဆုိခ်င္ဆုိ ေနာက္ဆုံး သိလုိ့ေျပာင္းတာပဲျဖစ္ျဖစ္ မသိလုိ့ေျပာင္းခဲ့သည္ဆုိဦး အရွင္မင္းၾကီး အေျပာင္းအလဲ ျပဳလုပ္ခဲ့တာကေတာ့ အမွန္ပါ။ အက်ြ္ႏုပ္ အရွင္မင္းၾကီးအား အတုယူ အားက်တာက အဲဒီေျပာင္းလဲရဲတဲ့ သတၱိပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

” အေျပာင္းအလဲ change-ဟုတ္ပါတယ္။ အေျပာင္းအလဲဆုိတာ change-ပဲ မဟုတ္လား။ အရွင္မင္းၾကီး” ယေန့ကမၻာေလာကၾကီးက change-ဆုိတာကုိ ေတာင္းဆုိေနၾကပါတယ္။ အဲဒီအေျပာင္းအလဲ change-ကုိ မလုပ္ႏုိင္ေတာ့ယင္ အစစအရာရာဟာ ေနာက္က်က်န္ရစ္ခဲ့ေတာ့မွာပါ။ လူမႈေရး၊ စီးပါြးေရး၊ ႏုိင္ငံေရးေတြအတြက္ change-ဆုိတာကုိ လက္မခံယင္ အားလုံးဟာ တစ္ဖက္ေစာင္းနင္းေတြ ျဖစ္ေနေတာ့မွာပါ။ အရွင္မင္းၾကီး “ အရွင္မင္းၾကီးရဲ့သားနဲ့သမီးနဲ့ကုိ ဘိကၡဳေဘာင္ ဘိကၡဳနီအျဖစ္ကို ေရာက္ေစတာလည္း အေျပာင္းအလဲ change ပဲမဟုတ္လား“။ ” အျခားတုိင္းတစ္ပါးကို သာသနာျပဳဆုိတဲ့ စကားလုံးအသုံးျပဳျပီး ရဟန္းသံဃာေတာ္ေတြကုိ လႊတ္ခဲ့တာလည္း အဲဒီအျခားတုိင္းျပည္မွာရွိတဲ့သူေတြကုိ change-ျဖစ္ေစခ်င္လုိ့ပဲမဟုတ္လား။
အရွင္မင္းၾကီး” အရွင္မင္းၾကီးကုိယ္တုိင္ change လုပ္ခဲ့တယ္။ အရွင္မင္းၾကီး သားသမီးေတြေကာ အျခားတုိင္းႏုိင္ငံက လူေတြကုိပါ change-ျဖစ္ဖုိ့အတြက္ ၾကဳိးပမ္းခဲ့တယ္ေလ။

ေအာ္ စကားမစပ္ အရွင္မင္းၾကီးကုိ ေျပာခ်င္တာက အရွင္အာနႏၵာကုိ ဘုရားရွင္က ေသးငယ္တဲ့၀ိနည္းသိကၡာပုဒ္ေတြကုိ ေျပာင္းလဲလိုက ေျပာင္းလဲႏုိင္တယ္၊ ပယ္ဖ်က္လုိက ပယ္ဖ်က္ႏုိင္တယ္လုိ့ မိန့္မွာခဲ့တယ္မဟုတ္လား။ အဲဒါလည္း အေျပာင္းအလဲ change-လုပ္ဖုိ့ဆုိတဲ့ အဓိပၸါယ္ပဲ မဟုတ္လား။
ဒါဆုိယင္ ဘာသာေရးအတြင္းမွာရွိတဲ့ အက်ြန္ဳပ္က ဘာသာသာသနာအတြက္ change-လုပ္ဖုိ့ လုိမလား။ အရွင္မင္းၾကီး” အရွင္မင္းၾကီးက တတိယသဂၤါယနာတင္ခဲ့တာဟာ ဗုဒၶသာသနာကုိ ခ်စ္ျမတ္ႏုိးလုိ့ဆုိတာ ေျပာစရာမလုိပါ။ အရွင္မင္းၾကီး ကုိးကြယ္တာက ေရွးေရွးေသာမေထရ္္တုိ့ရဲ့လမ္းစဥ္အတုိင္း က်င့္သုံးေနတဲ့ ရဟန္းသံဃာေတာ္ေတြကုိပါ။ အဲဒါကုိပဲ ေထရ၀ါဒကုိ ကိုးကြယ္တယ္လုိ့ ဆုိတာမဟုတ္လား။ ေထရ၀ါဒဆုိတာ ေရွးေရွးေသာမေထရ္တုိ့ရဲ့ လမ္စဥ္အတုိင္း က်င့္သုံးရတာဆုိေတာ့ change-ကုိ လက္ခံလုိ့ ရပါမလား အရွင္မင္းၾကီး။ change-ေတြလုပ္လုိ့ မဟာယာန စတဲ့ဂုိဏ္းကြဲေတြ ေပၚခဲ့တယ္ဆိုယင္ အက်ြႏုပ္တုိ့ change- မလုပ္ရေတာ့ဘူးလား ။ ယေန့ကမၻာၾကီးက ေတာင္းဆုိေနပါတယ္ဆုိတဲ့ change-ဆုိတာေတြကုိ ဘာသာသာသနာရႈ့ေထာင့္ကေန change - လုပ္ဖုိ့ တကယ္ေကာလုိအပ္သလား အရွင္မင္းၾကီး။

ပထမသဂၤါယနာတင္တုန္းကေတာ့ မေထရ္ၾကီးေတြက ေျပာခဲ့တယ္ေလ။ ၀ိနည္းသိကၡာပုဒ္ေတြကုိ အသစ္လည္း ထပ္မထည့္နဲ့ အေဟာင္းကုိလည္း မပယ္ဖ်က္နဲ့ ရွိျပီးသားအတုိင္းတည္ေစဆုိတာေလ။ အရွင္မင္းၾကီး”မေထရ္ၾကီးေတြကေကာ ဘာ့ေၾကာင့္ အေျပာင္းအလဲကုိ မလုိလားခဲ့သလဲ။ ေျပာင္းလဲခ်င္းဟာ နိယာမဆုိယင္ ဒီကေန့ ေတာင္းဆုိေနတဲ့ အေျပာင္းအလဲ change-ကုိ လက္ခံရမွာေပါ့ အရွင္မင္းၾကီး။

ဘုရားရွင္ရဲ့သာသနာေတာ္အတြင္းမွာ အာဏာသုံးရပ္နဲ့ဖြဲ့စည္းထားတယ္လုိ့ အခ်ဳိ့ပညာရွင္ေတြက ေျပာၾကျပန္ပါတယ္ အရွင္မင္းၾကီး။ အဲဒီအာဏာသုံးရပ္ကေတာ့ ဥပေဒျပဳအာဏာ၊ တရားစီရင္ေရးအာဏာ၊ စီမံခန့္ခြဲေရးအာဏာတုိ့ပါပဲ။ အဲဒီအာဏာ သုံးရပ္ထဲမွာ ဥပေဒျပဳအာဏာကုိ ဘုရားရွင္ကုိယ္တုိင္သာလ်င္ အသုံးျပဳေရြးခ်ယ္ပုိင္ခြင့္ရွိတယ္လုိ့ ဆုိၾကပါတယ္ အရွင္မင္းၾကီး။ အျခားအာဏာေတြကုိေတာ့ တပည့္တပန္းမ်ားအား လႊဲအပ္ထားပါတယ္။ ဒါသည္ပင္ အခ်ဳိ့အာဏာေတြကုိ အျပည့္အ၀ေပးထားတာ မဟုတ္ဘူးလုိ့ ဆုိၾကျပန္ပါတယ္ အရွင္မင္းၾကီး။ အရွင္မင္းၾကီး - ဥပေဒျပဳအာဏာကုိ ဘုရားရွင္ကုိယ္တုိင္သာလ်င္ အသုံးျပဳပုိင္ခြင့္ရွိတယ္ဆုိလ်င္ ဘုရားရွင္ရဲ့ဥပေဒေတြကုိ ပယ္ဖ်က္ေပးဖုိ့အတြက္ ဘုရားရွင္မရွိေတာ့တဲ့ ယေန့မွာ အက်ြ္ႏုပ္တုိ့ မည္သူကုိ ေတာင္းဆုိးရမလဲ။ ဘုရားရွင္သာလ်င္ ဥပေဒျပဳအာဏာကုိ အသုံးျပဳပုိင္ခြင့္ရွိတယ္ဆုိလ်င္ အျခားသူေတြဟာ change လုပ္ဖုိ့ အခြင့္အေရး မရွိေတာ့ဘူးလား အရွင္မင္းၾကီး။

အရွင္မင္းၾကီး” ၀ိနေယာနာမ သာသနႆ အာယု ဆုိတဲ့ စကားလုံးေတြ ေအာက္မွာ အက်ြႏုပ္တုိ့ဟာ မလႈပ္ႏုိင္မယွက္ႏုိင္ ျဖစ္ေနရတယ္။ ေလလံလွတဲ့ ဒီ၀ိနည္းဥပေဒေတြကုိ တစ္ခါတစ္ရံမွာေတာ့ အေျပာင္းအလဲ change-လုပ္ပစ္ခ်င္တယ္ အရွင္မင္းၾကီး။ ဒါေပမယ့္လဲ ယေန့ေျပာေနတဲ့ အေျပာင္းအလဲ change-ထဲမွာ ဒီ၀ိနည္းဥပေဒေတြ ေျပာင္းလဲျခင္း မပါႏုိင္ဘူးဆုိတာကုိလည္း တစ္ဖက္မွာ ယုံၾကည္ေနပါတယ္ အရွင္မင္းၾကီး။

တကယ္လုိ့ မ်က္ေမွာက္ေခတ္ အေနအထားအရ change- ဟာ အတုိင္းအတာ တစ္ခုထိ လုိအပ္ေနမယ္ဆုိယင္ေတာင္ အဲဒီchange-ကေတာ့ ၀ိနည္းဥပေဒေတြကုိ အေျပာင္းအလဲ change-ဖုိ့ ဟုတ္ဟန္မတူပါဘူး အရွင္မင္းၾကီး။ အက်ြ္ႏုပ္ အဲဒီမေထရ္ရဟႏၱာၾကီးေတြရဲ့ စကားကုိ အၾကြင္းမဲ့ ယုံပါတယ္။ သူတို့ဟာ ေလာကၾကီးမွာ ဘုရားျပီးယင္ ညဏ္အေျမာ္အျမင္ အရွိဆုံးပုဂၢဳိလ္ေတြ မဟုတ္လား အရွင္မင္းၾကီး။

ေလာကီအေျပာင္းအလဲ change-ေတြကေတာ့ သူလည္ပတ္ေန့တဲ့ယႏၱယားအတုိင္း ဆက္လက္ လည္ပတ္ေနဦးမွာပဲ မဟုတ္လား အရွင္မင္းၾကီး။ “ ------အေသာကမင္းၾကီးအား အက်ြ္ႏုပ္သည္ စိတ္ထဲမွာ စကားမ်ားစြာကုိ ေျပာဆုိေနေသာ္လည္း မည္သုိ့ေသာ အေျပာင္းအလဲ change -ျဖစ္မည္ဆုိသည္ကိုေတာ့ ေမးခြန္းႏွင့္အေျဖၾကားမွာ ေထြးလုံးရစ္ပတ္ယင္း အေတြးမ်ားခ်ာခ်ာလည္လ်က္ မ်က္ေမွာက္ေခတ္သစ္ကမၻာၾကီးႏွင့္ သဟဇာတျဖစ္ဖုိ့ အံ၀င္ခြင္က်ျဖစ္ဖုိ့------------။

ေကာင္းေသာလာျခင္းပါ မိတ္ေဆြ

သင့္အေတြး သင့္အျမင္